I have a dream
that my four little children
will one day live
in a nation
where they will not be judged
by the color of their skin
but by the content of their character
Oké, ik was veel te jong om Martin Luther King mee te maken, zijn speech in ieder geval. Maar ooit heb ik een werkstuk over hem geschreven en dit vond ik de meest indrukwekkende zin. Ik kan de zin nog steeds dromen.
Vannacht had ik ook een droom. Een droom waarin ik boos was weggelopen van Meester, tijdens het boodschappen doen. Geen idee meer wat de oorzaak was. Vervolgens ben ik thuis de zolder in orde gaan maken en helemaal vrolijk kwam ik beneden, mijn boosheid was gezakt. Tot Meester terug kwam, laaiend was Hij. Die buien vind ik echt heel eng, ik heb ze niet veel gezien, maar whoei, dan moet ik op gaan passen! Zo ook in mijn droom. Wat bleek, ik had te makkelijk gedacht over Zijn dominante kant, dat Hij die wel even tevoorschijn kon toveren. Gelukkig voor mezelf, schrok ik toen wakker. Ik sliep deze nacht toch al verschrikkelijk, mijn denkmodus stond op overactief, dus kon ik hier ook wel wakker om liggen.
Meteen vertaalde ik de droom naar de werkelijkheid. Ben ik ook zo als ik wakker ben? Ik denk dat ik wel redelijk ontkennend kan antwoorden. Tuurlijk verwacht ik veel, verwacht ik bepaalde speelmomenten, baal ik als het onverwachts niet doorgaat. Maar zodra ik merk of hoor dat Hij moeite heeft met het knopje omzetten, kan ik ook heel erg tevreden zijn met een avondje of middagje niet spelen. Ook wel eens lekker om niet te hoeven zeg maar. Even van elkaar genieten. Ik word pas vervelend als er iets tussendoor komt. Dat het onduidelijk is of en wanneer we gaans pelen. Dan is er in mijn hoofd te weinig tijd om relaxed te kunnen spelen. Dus deels herken ik mezelf wel in die droom, maar deels gelukkig ook niet. Steeds vaker ga ik Meester op Zijn woord vertrouwen dat we nog wel gaan spelen. Maar heel soms komt de onrustige, rellende felicia en gaat ze tegen grenzen schoppen om spelen uit te lokken. Gelukkig niet zo erg dat Hij boos hoeft te worden.
Gelukkig bleef het dus bij een droom, was Hij echt niet zo boos als in de droom. Tijdens ons telefoongesprek gaf Hij me in eerste instantie wat ongelijk, tot ik mijn mening wist te onderbouwen met redelijk recente gebeurtenissen. Weekenden waar we opeens door omstandigheden iets minder speelden dan normaal, weekenden waarin ik niet heb geroepen dat ik thuis ook tv kon kijken zeg maar. En gaf Hij mij maar weer eens gelijk *trots*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten