Augustus weekend 2012

De eerste werkdag na een bijzonder weekend blijft altijd lastig. Maar voor nu ben ik eens blij met het weinige personeel dat er vandaag is. Ik heb best een sub drop vandaag. Beetje in mezelf gekeerd en alles is moe: mijn lichaam maar ook mijn hoofd. Mijn lichaam doet echt overal zeer: mijn bovenbenen, zowel de binnen als buitenkant zijn beurs (maar geen blauwe plekken), mijn enkels zijn beurs van touw, mijn rechter lies is beurs van het op de stoel leunen, mijn bovenarmen zijn stijf en hebben een lichte spierpijn en mijn nek is ook behoorlijk stijf. Lees verder voor hoe dat is gekomen!


Vrijdag was het dan eindelijk zover, ons weekend zou weer beginnen. Het liep alleen allemaal wat anders dan vooraf verwacht en gepland. Ondertussen was dat in mijn hoofd gaan werken en zelfs zo erg dat ik tijdens een koffie date meteen vanilla vriendinnetje al had aangegeven waarom ik chagrijnig was. Ze hielp me er wel ontzettend mee, want tijdens de treinreis bleef ze me moed inpraten om vooral voor mezelf op te komen. Ze weet dus niet eens van mijn D/s af (wel dat ik een 2e man in mijn leven heb), maar ze had de spijker niet beter op zijn kop kunnen slaan. Want wat vind ik confrontaties met Meester moeilijk. Want ja, Hij heeft het laatste woord en als Hij geen zin heeft in een discussie stopt het ook, want Hij is de Dom. Toch heb ik op mijn strepen gestaan, gezegd wat me dwars zat. Een heel groot gedeelte bestond natuurlijk uit aannames. Een klein gedeelte was en ben ik nog steeds boos om. Wat volgde was wel weer een mooi gesprek en natuurlijk kon ik niet lang boos blijven. Na het eten kreeg mijn gevoel ook nog even de bevestiging die ze nodig had. Jammer dat Zijn witte broek daar mede lijdend voorwerp van was. Ach ja, daar heb je wasmachines voor. Meester ging verder met schilderen, ik ben tv gaan kijken en heb wat gelezen in Vijftig Tinten. Een heerlijke combi. Na twee en half uur kwam Meester heel trots vertellen dat Hij klaar was. Terecht trots, want ondanks Zijn hoogtevrees heeft Hij wel even de hele week daar boven op die steiger gestaan. Samen bewonderden we het resultaat en dat mocht er ook echt zijn! Samen hebben we de steiger afgebouwd en is Hij op de bank geploft. Eindelijk mocht ik mijn plekje aan Zijn voeten opzoeken. We kletsten wat, maar al snel kwam daar de gebruikelijke vraag: hoeveel ben je van mij. Dit keer was het niet zoveel, ik vond de omschakeling maar lastig. Van vijf weken zo goed als niets naar vol gas, is best lastig. Ik moest Hem maar even aantonen hoeveel dat dan was. En dat is lastig! Ik heb Hem maar gevraagd me er bij te helpen, want dit zou niet gaan werken. Ik kies voor de extreem veilige weg, initiatief nemen is gewoon niet mijn ding. Geef me een directe opdracht en ik voer het uit, maar zeggen ‘laat maar zien’ lukt me gewoon niet zo goed. Toch, met hulp van Meesters aansporingen deed ik het volgens mij nog best goed. Van de bank zijn we op een gegeven moment naar bed verhuisd en ik mocht meteen een zweep gaan halen. Bijna standaard haal ik dan de cane. Ergens om Hem een plezier te doen, want ik weet hoe gaaf Hij het vindt als ik om pijn vraag. Alleen dit keer waren er twee dingen waardoor ik per se de cane niet wilde halen. Aan de ene kant had ik absoluut geen zin in pijn en aan de andere kant moest ik aan mezelf denken van Hem. Dus heb ik me maar aan die opdracht gehouden en heb de rode zweep gehaald. Eenmaal de zweep gehaald, had ik de slagen al snel te pakken. Eerst nog ‘gewoon’ met de strengen van die zweep en later met het handvat. Au1 meerdere keren achter elkaar sloeg Hij en toen het me teveel werd, draaide ik me weg. Meteen hoorde ik Zijn woorden in mijn achterhoofd: ‘niet denken, voelen’. Vrijwel direct draaide ik me heel bewust weer terug. Ik deed het voor Hem. Eindelijk kon ik voor de volle 100% zeggen dat ik van Hem ben. Het orgasme dat later kwam, zorgde voor een zweefmomentje. Het was zo intens, niet alleen fysiek, maar vooral mentaal. Ik was weer echt Zijn katje. Daar in Zijn armen bleek maar weer even hoe goed Hij me aanvoelt. Ik was niet aan het hyperventileren of aan het huilen, maar Hij voelde perfect aan dat ik was overstuur was. Dat zelfs voordat ik het zelf ook maar door had. De ontlading kwam er uit, het moment van: ‘zie je wel muts, alles zit nog goed tussen jullie’. We zijn daarna nog even naar beneden gegaan voor een koud drankje maar snel zijn we echt in bed gedoken, de volgende dag moest we immers er vroeg uit.

Zaterdagochtend stond de wekker al om 8 uur. Eerst moest de steiger weggebracht worden, daar heb ik bij meegeholpen en tijdens het wachten heb ik een begin gemaakt aan mijn verslag. Om 12 uur zijn we richting het Noorden gaan rijden. Heerlijk in de airco met een heerlijk muziekje. Ik heb me wel vermaakt! Bijna op het einde zijn we nog even gestopt voor een versnapering en een kwartier eerder dan verwacht stonden we voor de verkeerde deur. Straatje verder Meester, zei ik toch al? Nee, want U bent de Meester dus hebt U gelijk en Uw katje niet he? Altijd zo grappig als ik achteraf toch gelijk leek te hebben. En wat was het gezellig die middag. We hebben aan een stuk door gekletst en veel verhalen gehoord. Twee leuke zoons leren kennen die eerst wat aan het aftasten waren. Later kwam ze helemaal uit hun schulp gekropen. Leuk om te zien hoe lekker ze mijn cupcakes vonden! Ik was er zelf trouwens ook weer helemaal blij mee, ondanks het smelten van de bovenlaag. We kregen een heerlijke spaghetti voorgeschoteld die ik zelf ook echt ga maken. Zo makkelijk! En rond half 8 begonnen we weer aan de rit naar huis. Op de heenweg had ik al een bekend plekje gespot. Hier had ik mijn derde speeldate ooit gehad. Met een man die nog steeds heel bijzonder voor me is, ook al heb ik geen contact meer met hem. Op de terugweg zei ik dan ook heel spontaan: we kunnen daar ook nog even een drankje doen. en meester stemde zowaar in. We hebben nog even nabesproken wat we die middag allemaal hebben gehoord. Het was flink wat wat we hebben gehoord en ik ben dan soms zo naïef dat ik me lastig voor kan stellen dat sommige mensen écht zo zijn. Ik ben ook nog zo’n broekkie ;-). Na een drankje begon de terugrit dan echt. het liefste wilde ik bij Meester op schoot kruipen, maar dat gaat natuurlijk lastig. Dan maar op de ons bekende manier laten zien dat we elkaar meer dan lief vinden: handjes vasthouden *haha*. Na anderhalf uur kwam ik dan ook stuiterend de auto uitgestapt. Meteen mocht ik de zolder klaar maken: muziekje en kaarsjes aan en klaar zitten. Maar wat was het daar warm. We zijn maar naar beneden verkast. Daar stond ik al snel vast aan de trap en werd ik geslagen. Ik weet niet meer welke zwepen ik heb gevoeld, het was weer heel intens, zeker wat er volgde. Daarna zijn we maar gaan douchen, wat toch wel lekker was met de temperaturen van dit weekend. In bed nog even genoten van het feit dat mijn film-map op de harddisk stond.

Van diezelfde harddisk hebben we de volgende ochtend ook de New York foto’s bekeken en nog een film gekeken. De woonkamer werd na afloop maar weer in gereedheid gebracht, want de zolder was nog steeds te warm. Daar kreeg ik een bondage om en werd ik aan de trap vast gezet. Meerdere zwepen raakten mijn lichaam, want nog even werd afgerond met een plastic zak over mijn hoofd. En als ik ergens een hekel aan heb! Ik had het al super warm en toen kwam die zak ook nog eens over mijn hoofd. Ik voelde de zweetdruppels over mijn rug en benen naar beneden lopen. Nog een paar keer heb ik geprobeerd de zak er af te trekken, maar na de melding dat ‘als ik dat nog een keer zou doen, wordt ie vastgeplakt met tape’ deed ik dat natuurlijk niet meer. Na afloop mocht ik een welkom glas koud water leegdrinken en ik heb meester bedankt. Dit was weer een goede afsluiting van het weekend. Tot mijn verrassing was Meester nog niet klaar met me. Ik werd over een stoel vastgezet, goed vastgezet. Ik kon amper bewegen, alleen mijn hoofd kon nog omhoog (vandaar de spierpijn in mijn schouders dus!). Weer kwamen de zwepen neer, dit keer vooral op mijn billen natuurlijk. Al snel kreeg ik de vibrator te voelen en ik moest m door woorden dirigeren naar het juiste plekje. Heel frustrerend als Hij dan zegt: je mag en dan tijdens het moment dat je het eigenlijk niet meer tegen kunt houden de vibrator weer weghalen. Als ik een lelijk woord heb gebruikt, zou me dat niets verbazen eigenlijk. Natuurlijk moest Hij daar nog even mee verder spelen. De douche bood weer wat verkoeling waarna het tijd was om het huis aan kant te maken. Vrij vroeg gegeten, we hadden allebei wel trek. Later die avond was het toch echt weer tijd om weer naar huis te gaan. In één adem heb ik de treinreis gehad, voor ik het wist was ik al in de grote stad.

En nu? Ik ben aan het nagenieten van een heerlijk weekend. Een weekend dat inderdaad in het thema van één onderwerp stond, wat me uiteindelijk nog verrassend goed af ging. Twee van de drie scenario’s heeft Hij uitgevoerd, die derde komt ooit nog wel eens. Een weekend met eigenlijk vrij weinig pijn, maar meer vernedering. Een weekend dat weer goed was voor onze D/s. Een weekend waarin we weer nieuwe mensen hebben leren kennen.