Zelfvertrouwen

Ik sta echt nog regelmatig te kijken van mijn zelfvertrouwen en vertrouwen dat ik heb. Niet alleen in mijn dagelijks leven, maar juist in onze D/s. Voorheen was ik onzeker, twijfelde ik al over de ander als er ook maar iets anders ging dan gebruikelijk. Als SG nu wat later dan gebruikelijk terug smst bijvoorbeeld, schiet er een fractie van een seconde nog onzekerheid en angst door mijn hoofd. Maar vrijwel hetzelfde moment besef ik me ook dat hij niet altijd in de gelegenheid is terug te smsen. En natuurlijk is het jammer dat ik geen hot-line heb, maar ik word er absoluut niet bang door. Ben trots op wat ik, en vooral wij, heb bereikt! Want ik doe dit zeker niet alleen, hij geeft me ook zekerheid en zelfvertrouwen. Alleen maar door er te zijn op de momenten dat ik dat nodig heb!

Ik zie net dat ik eigenlijk al een vergelijkbaar stukje heb geschreven, Trots! Toch is dit anders en ik blijf me echt verbazen hierover. I'm just a happy Girl!

Verrassing!

Weer heeft hij me precies waar hij hebben wil. Een simpel zinnetje: die avond is voor jou, mij en vriendlief. Ehm, vriendlief? Wat? Wat is de reden dan van die afspraak? Wat kan ik doorgeven aan vriendlief, waarvoor het is? Waarom wil je dat? En hij hult zich in stilzwijgen. Ik had verwacht dat vriendlief tegen zou sputteren en zou zeggen: ik wil weten waarvoor het is. Maar hij accepteert deze afspraak zonder vragen. Zou het dan toch waar zijn? Heeft vriendlief toch contact met Meneer? Hij liet het van de week al vallen, maar ik geloofde het niet. De laatste tijd is hij ook steeds meer bezig met BDSM, laat dingen vallen die hij met me zou willen doen. Er is iets veranderd. Het liefst zou ik nu meteen de mailbox van vriendlief in duiken om te checken of er mail contact is geweest. Maar ik doe het niet. Toch omdat ik stiekem ook wel van verrassingen hou, hoe nieuwsgierig ik ook ben. Over vijf weken (!!!) weet ik pas meer. Heel gemeen van Meneer dus die grom was ook uit de grond van mijn hart naar hem. Waar ik drie weken geleden gromde om de straf, is ie nu omdat ik de grom meen!

Vriendlief weet ook van niets, maar accepteert de afspraak (zegt ie), omdat hij aanvoelt dat Meneer wel te vertrouwen is. En dat ik te vertrouwen ben. Hij vertrouwt Meneer omdat ik hem zo vertrouw en hij vanwege zijn mensenkennis wel voelt dat het goed zit. Mijn groeiende zelfvertrouwen speelt ook een rol. Wat ik eigenlijk nu pas besef ook zijn groeiende zelfvertrouwen. Zijn ogen gingen wel twinkelen toen hij zijn vermoeden over de afspraak uitte, dus wat ik al zei: hij is er veel mee bezig en het maakt hem in ieder geval niet misselijk! Aaaaarg, straks twee mannen die me zeggen wat ik moet doen... Onzeker!

Dromen

Wat een vroege post, zelfs ik ben dat niet gewend, maar ja het werk roept weer en ik moet toch even van me afschrijven. Vannacht een nacht vol dromen gehad, en twee thema's stonden wel centraal: BDSM en SG. Een droom kan ik me nog herinneren, er waren twee zwembaden en door een bepaald niet onaantrekkelijke man werd ik telkens onder water geduwd, onder toezicht van SG. En elke keer weer kreeg ik de rust als ik onder water was, om niet te gaan ademhalen. Ik genoot ervan. En toen was het nog maar 12 uur en er volgden nog veel meer BDSM-gerelateerde dromen. De inhoud weet ik niet meer, maar elke keer werd ik weer even wakker en dacht ik: wéér zo'n droom. Natuurlijk heb ik mijn best gedaan om ze te onthouden, maar slapen is toch veel lekkerder? De droom van het zwembad komt door een gesprekje dat SG en ik hebben gehad, over het reflex ademhalen, dat je kunt leren dat uit te schakelen. In mijn droom kon ik dat blijkbaar. De rest van de dromen komen denk ik door het gesprek dat ik gister nog heb gevoerd. Onbewust toch indruk op me gemaakt. Een heel fijn gesprek, en toch knaagt er iets. Maar wat weet ik niet.

Nu op naar een dag waar ik altijd een beetje tegenop zie, socializen. Achteraf altijd heel gezellig, maar ik zie er altijd als een blok tegenop...

Sub drop

Ik merk dat ik heel onrustig ben van binnen. Meerdere oorzaken denk ik. De ene oorzaak ligt in privé gebied, de andere komt omdat ik even niets te doen heb en terug verlang naar zondag. Net zat ik op bed iets te lezen en verlangde terug naar zijn armen, zijn geborgenheid. Maandag riep ik nog: de verwachtte dip is een stuk minder dan voorheen. Maar omdat het nu juist zo rustig en stil is, komt die klap nu. Gelukkig is er op mijn forum onlangs besproken wat dat is: sub-drop. En net zoals de topic starter, ben ik blij dat ik weet wat het is, het maakt het wat makkelijker om toe te laten en het minder vreemd te vinden. Gelukkig is het gevoel me ondertussen ook niet vreemd meer en weet ik dat schrijven helpt. Daarnaast ben ik ook niet bang voor mijn emoties, gevoelens en gedachten. Ik laat ze toe, hoe moeilijk dat soms ook is, zeker als je alleen bent. Ik stort me gewoon op het huishouden, mijn favoriete muziek, of misschien wel de CD die hij de vorige keer draaide. Misschien dat ik dan even mijn tranen de vrije loop durf te geven en dat het dan weer goed is.

As always: t komt wel weer goed! Ooit...

En het is goed gekomen hoor, ik heb me keihard gefocust op het huishouden, vriendlief kwam onverwacht eerder thuis en mijn favoriete tijdschrift lag op de deurmat. Ziet nu een emoticon van het WS forum voor zich waarop het poppetje danst met 2 pompom's... Jeej voor felicia

18 april

Er is veel gebeurd, veel persoonlijks. Het raakte me allemaal, echt heel diep. Ik heb me echt super klein gevoeld. Ik weet dan ook bijna zeker dat de details niet op papier komen, die weten twee, misschien drie, mensen. En die mensen zijn het belangrijkst. Maar de momenten die er zijn geweest, kan ik wel in grote lijnen beschrijven. Ze leveren me allemaal een mooie, zachte glimlach op, en tegelijk voel ik me weer een heel klein beetje klein.

De dag begon met het innen van de strafpunten, 71. En nog steeds ben ik het niet helemaal eens met het aantal, maar daar moet ik me maar bij neer gaan leggen. Bij de zesde zweepslag was ik al bang dat ik de 71 niet ging halen. Maar toch gehaald. En de moeilijkste? 70! Weten dat 71 dan komt, die hoogstwaarschijnlijk de gemeenste van alle slagen zou zijn.

Het moment op zolder, dat ik me heel letterlijk heel bloot moest geven. Zijn woorden raakten me, maar stimuleerden ook. En hoe ik ook vocht, mijn lichaam verraadde me elke keer weer. Ik heb het al gezegd: makkelijk klaarkomen kan ook een regelrechte ramp zijn. Ik wilde helemaal niet klaar komen, maar ik kon bijna niet anders. Dat weet hij en hij maakt er gebruik van.

Het andere moment was beneden. Heel stil, ik me mezelf, alleen. Heerlijk rustig, zelfs in mijn hoofd. En later op de grond, wat voelde ik me ellendig! Een glimlach komt weer als ik terugdenk aan het moment dat ik niet meer kon/wilde van die ellende, maar wel moest. De glimlach is omdat ik dankbaar ben dat hij toch doorging, ondanks hoe ik me voelde.

Het moment ten slotte in de badkamer. Bijna vanzelfsprekend wat er gebeurt is, uiteindelijk viel het mee. Ik voelde me klein en vies, maar toch viel het mee. En en passant bewees hij ook meteen even meerdere malen wat al die vernederingen met me deden. Laten we het erop houden dat de badkuip hard nodig was. En wat was ik blij met die warme douche! Perfecte temperatuur, niet te koud, niet te warm. Ik ontspande, had wel uren onder die straal kunnen blijven liggen.

De dag eindigde voor mijn gevoel in bed, samen onder het grote, warme dekbed, in zijn sterke armen. Waar ik alles kon laten gaan. Ik had het niet eens koud en toch trilde ik alle kanten op. Eenmaal bijgekomen, viel de verrassing ook wel in zeer goede aarde. Sterker nog, zijn glimmende ogen en zijn stille ‘wauw’ bewezen dat.

Alles bij elkaar, was het wat ik heb gevraagd, super goed. En het pakt ook wel wat positiever uit vandaag. Een stuk rustiger. Hoewel ik toch weer even moeilijk kan krijgen als ik terugdenk aan het ‘bed-moment’.

Rust

Ik was zo ontzettend aan het stuiteren en rellen vorige week. En ik wist precies hoe het kwam. Tot Meneer mij er naar vroeg. *slik* Ik had het net al in mn boekje geschreven, mocht ik niet nog een weekje lekker rellen? Voelde wel goed namelijk. Kijken waar de grenzen lagen enzo. Maar ik moest het echt vertellen. En ik wist dat er iets zou gaan veranderen. En dat gebeurde ook. Een erg serieus gesprek gehad over de eventuele gevolgen en mijn angsten. Het heeft me rustig gemaakt, maar ook bang. Daarom ben ik ook zo blij dat we vrijdag samen gaan genieten van het mooie weer. Ik heb een klein gaatje, hij heeft ook tijd, dus gaan we samen koffie doen. Wat ben ik blij dat ik even kan praten zonder dat ik het gevoel heb dat het van kostbare speeltijd af gaat!

Trots!

Wauw, dit voelt echt goed. Ik weet dat ik jaloers ben aangelegd, aangelegd kan zijn in ieder geval. Want net vertelt Meneer me dat hij volgende week een date heeft. En ik wist dat dit eraan zat te komen, hij heeft mensen om zich heen nodig en ik wist dat ik niet lang de enige onderdanige vrouw in zijn leven zou blijven. Waar ik in het verleden misschien een steek(je) van jaloezie had gevoeld, omdat hij mij niet als enige kon hebben en iemand anders erbij nodig heeft, voelde ik nu oprechte blijdschap, voor hem. Natuurlijk is het nog maar een eerste date, maar ik kan oprecht blij zijn voor hem. En niet eens een klein beetje jaloezie! Doen we toch iets goed, Hij en ik!

Trots op hem en op mezelf natuurlijk!

druk!

Ik word weer heen en weer geslingerd. Nog 12 nachtjes en ben er nu al volop mee bezig, hij zit weer echt in mijn hoofd. En ik weet precies hoe het komt. We hebben elkaar veel gesproken afgelopen weekend. Lang geleden dus ik genoot ervan. Toch merk ik dat het me meer doet stuiteren. Het doet me verlangen naar een harde hand, heel harde hand. En daar heb ik het juist moeilijk mee. Ik wil er niet continu mee bezig zijn. Af en toe een moment is leuk, maar het leidt me af... Van mijn werk en van mijn relatie. En dan ga ik maar weer schrijven. Het lucht op om het op te schrijven en vervolgens te delen. En zeker op deze manier, want ik hoef het niemand in het echt te vertellen. En toch weet iedereen het die het moet weten!

Leeg hoofd

En meteen mijn belofte inlossen:

Natuurlijk weet ik wel waar ik aan ga denken als ik een stuk ga lopen. Ik had het nodig. Even alleen met mijn eigen gedachten. Een afsluiting van een roerige week, een week vol emoties. Ik had de frisse buitenlucht en het windje heel even nodig om alles op een rijtje te zetten. En natuurlijk weet ik dat ik dan voornamelijk aan Hem ga denken. Hij is de voornaamste reden van mijn roerige week. Begin van de week was ik bezig met de afsluiting van wederom een mooi weekend. Einde van de week laaiden emoties op door iets dat Hem voornamelijk raakte. Maar ondertussen was ik er ook veel mee bezig, ook door de timing van dat nieuws. Ik zat toch al niet lekker in mn vel. En dat wat ik nodig had, lichamelijke ontlading, kon om die reden ook al niet. Die lichamelijke ontlading had ik blijkbaar écht heel hard nodig, want gister kwam ik als een speer, onder de douche, toen ik alleen maar even aan mijn tepels zat en me aan het gevoel overgaf. Het deed me goed. Natuurlijk dacht ik tijdens de wandeling ook aan zijn belofte de volgende keer niet te beginnen met een knuffel, maar te beginnen met mij mijn plek te laten zien. Het is weer voer voor geile kriebels. Die knuffel is oh zo lekker, maar heb ik m ook nodig? Wil ik dat hij begint met die knuffel of wil ik meteen op mijn plek gezet worden? Vanzelfsprekend fantaseer ik erover en ook dat zorgt voor geile kriebels. Ik wil het zeker wel, meteen op mijn plek gezet worden. Zoals ik al vaker heb gezegd: ‘kom maar op’. En weer merk ik dat ik steeds verder ga, in mijn overgave naar hem. Ik vertrouw hem, dat hij weet wat hij doet met mij. En ik weet dat als hij een keer, onverhoopt, te ver gaat, hij mijn vertrouwen heeft en ik hem dat kan vergeven. Ik weet dat hij er dan voor me zal zijn.

Natuurlijk heb ik ook nog andere gebeurtenissen van de afgelopen week laten passeren, maar die horen hier niet thuis. Die ga ik lekker privé besprek, hier thuis, met vriendlief, onder het genot van de paashapjes en een lekker glas wijn.

Nieuwe blog!

En ik ben over! Eigenlijk werkt het achter de schermen bijna hetzelfde als web-log, maar toch is het net even wat overzichtelijker en is het bewerken van lay-out net even wat makkelijker. Enig nadeel is dat jullie nu elke keer moeten doorklikken bij het navigeren naar deze site, omdat ik natuurlijk alleen voor 18+ oogjes schrijf.

Omdat er hier dus een mogelijkheid is dat ik mail naar mezelf kan sturen, ben ik van plan ook iets meer te gaan bloggen. Ik typ nu al regelmatig stukjes tekst op mijn telefoon als ik weer ergens mee zit. Zo wordt het meer een blog waar je meer kunt lezen over mij en wat me bezig houdt. Een heel erg voornemen, dus we moeten nog maar even afwachten of het ook echt gaat gebeuren...

Een tijd geleden heb ik al een poll (met ontzettend weinig stemmen overigens) neergezet over wat ik zou doen met mijn oude blogs. Mijn web-log zal voorlopig blijven, ook omdat ik er de spelverslagen met Meneer heb staan. Toch is het een mooie tussenweg: opgeruimde, nieuwe blog. Misschien dat de blogs ooit over ga zetten, misschien ook niet. En dan alleen nog maar die van met Meneer. Het laatste verslag staat er in ieder geval al op voor jullie!

Zoals jullie hebben kunnen zien, staan alle spelverslagen van SG en mij er ondertussen op. Ik heb ontdekt hoe ik ze in de juiste volgorde kon plaatsen!