T zijn de kleine dingen

Heel soms (of eigenlijk regelmatig) zit ik te vissen naar complimentjes en lieve woordjes bij Meester. Zeggen dat ik zin heb om Hem weer te zien of dat ik Hem gemist heb, in de hoop dat Hij bevestigend antwoordt. Wie heeft er immers geen bevestiging nodig? Meestal ben ik degene die aftelt naar onze dates. Negen van de tien keer ben ik er pas van bewust dat ik het doe, als Hij niet bevestigend reageert. Vorige week donderdag nog, toen ik Hem zei dat ik zin had om Hem weer te zien, het bleef stil aan de andere kant van de lijn. Hij bleef expres stil en moest grinniken om mijn verontwaardigde reactie dat Hij stil bleef.

Tuurlijk weet ik dat Hij er ook zin in heeft, daar doe ik het niet voor. Soms is het gewoon leuk om het even te horen, bevestiging te krijgen dat het nog steeds goed zit. De keren dat Hij dan uit zichzelf zoiets wel zegt, voelt het extra goed. Zaterdag werd ik wakker en had ik twee berichtjes. In allebei refereerde Hij aan de avond ervoor, dat Hij het een leuke avond had gevonden en dat het goed was geweest elkaar weer even te zien en te voelen. Wauw! Dit soort dingen zegt Hij niet vaak, dus dan moet het indruk hebben gemaakt. Nu weet ik dat het tussen ons meer dan goed zit, maar dit soort kleine dingetjes doen t m gewoon. Ze zorgen ervoor dat ik weer even als een klein kind wil huppelen. Ongevraagde complimentjes waar ik niet naar hoef te vissen zijn eigenlijk het aller- állerbeste!

En toch blijf ik doorvissen, want ook deze Man is niet altijd even makkelijk met lieve dingen zeggen, en al helemaal niet omdat we een D/s hebben en dat lang niet altijd past (volgens Hem dan, ik blijf een vrouw en dus blijf ik dat soort dingen geweldig vinden om te horen)