Moederliefde

Van de week was ik weer even een dagje bij mijn ouders. De hele dag kerstinkopen gedaan met de auto. Toen ik eindelijk rustig op de bank zat, zat mijn moeder naast me. Wat er toen volgde, voelde zo fijn! Eerst een stukje geschiedenis.

Mijn ouders weten al heel lang, eigenlijk al een jaar of zes, dat ik aan BDSM doe, buiten mijn relatie om met medeweten van die relatie. Door omstandigheden voelde ik me verplicht het te vertellen, anders had ik het waarschijnlijk nooit gedaan. Nou kan ik best goed praten met mijn ouders, maar toen veroordeelden ze me. Ik liep in die tijd bij een psychiater en ik moest het ook maar met haar bespreken, want het was vast een bevlieging.

Sinds mijn biecht, heb ik het er eigenlijk nooit echt over gehad met mijn ouders, maar de laatste tijd laat ik wel vaker weer iets vallen. En zeker nu mijn moeder hetzelfde heeft als dat Hij een paar weken geleden had, noem ik Hem wel wat vaker. Om het ‘onschuldig’ te houden, noem ik Hem mijn vriendje *glimlach*. Gister zaten we dus rustig op de bank en Hij kwam weer even vluchtig ter sprake. Wat volgde was een heel prettig, redelijk open gesprek. Laatst had ze de SM Rechter gezien. Een van de scenes had heel veel indruk op haar gemaakt en had haar wel een beetje bang gemaakt. Hij zit in die scene in de bar en zij staat geblinddoekt vast. Een afspraak is: geen foto’s en video opnamen. Toch worden er foto’s gemaakt, maar merken zij er beiden niets van. Mijn moeder werd bang dat dat ook bij mij zou gaan gebeuren, dat ik misbruikt zou worden. Heb haar meteen op het hart gedrukt dat ik Hem volledig vertrouw en dat Hij me nooit uit het oog zal verliezen, letterlijk en figuurlijk. Uiteindelijk bleek dat ze vlak na die scene gestopt is met kijken, mijn vader vond het een ‘rare film’. Gelukkig maar, want de rest was denk ik wel even te heftig. Ik denk dat ze haar eigen dochter zou hebben zien staan. Zelfs voor mij, ik zie mezelf wel als een wat hardere BDSM-er, zaten er best heftige scenes tussen, zelfs echte grenzen. Ook heb ik verteld dat mijn broertje en zusje er ook vanaf weten, dat ze het allebei niet hun ding vinden, maar het wel respecteren. En dat ik er nu wat opener over ben, omdat het zo serieus tussen ons twee is.

Ik bene cht heel blij dat ik het er zo open over kan hebben met mijn moeder. Maar ook heel blij dat zij het durft te bespreken, net als haar angsten. Dat ik die nu heb weten weg te nemen, al is het maar voor een deel, is echt geweldig. Ze weet heel goed wat het allemaal inhoudt, maar tis niet haar cup of tea. Maar toch veroordeelt ze me niet, bant ze me niet uit haar leven, doet ze niet alsof het iets walgelijks is. Ze is alleen bezorgd dat haar kleine meid van vroeger, haar oudste, haar dochter, pijn gedaan wordt, dat ze misbruikt wordt, of over grenzen gaat waar ze niet overheen moet gaan of zelfs manlief zal gaan verlaten. Wat is ze toch een geweldige moeder!