Een maand geleden begon ik in Fifty Shades of Grey. De Engelse variant, want de Nederlandse was nergens gratis te vinden. Als Engels me niet zou lukken, kon ik m altijd nog betaald downloaden. Toch begreep ik het Engels goed genoeg en al snel las ik elk vrij moment meer en meer over Fifty en Anastasia. Het hield me behoorlijk bezig, dat in een periode dat ik al zo naar Meester verlangde. Elk stukje dat ook maar iets met BDSM te maken had, legde ik naast onze D/s, om te vergelijken. Op een gegeven moment was het boek uit en begon ik aan het tweede boek. Met dat boek had ik het iets lastiger. Het greep me niet zoals het eerste boek dat deed. Er kwam meer seks dan BDSM in voor, nog steeds wel met een kinky randje, maar toch minder spannend. Ik hoefde niet per se mijn tab altijd bij me te hebben om te kunnen lezen. Maar ik zette door en ik begon in het laatste boek. Nog minder BDSM dan het vorige boek, maar wel heel spannend. De stalker bleef bij mij op de achtergrond, altijd dacht ik: er moet nog iets met hem gebeuren. Het kon gewoon niet dat het 'opeens' opgelost was. Daardoor bleef ik doorlezen. Tot hij inderdaad terugkwam. Ik ging later slapen dan gebruikelijk omdat ik moest en zou weten hoe het af zou lopen. En toen was het opeens afgelopen. Ik moest nog 40 pagina's lezen, maar toch werd het verhaal al meegenomen naar 2,5 jaar later. En toen was het echt over: eind goed, al goed. Nog steeds waren er pagina's over: bonusmateriaal. Het eerste hoofdstuk skipte ik, overbodig bonusmateriaal heb je altijd. Het volgende hoofdstuk was vanuit zijn standpunt geschreven. Ook nu wilde ik eigenlijk niet slapen. Weer werd ik meegetrokken in het verhaal. En nu is het uit!
Wat vind ik er nou van? Nou ja, wel leuk om te lezen. Ontzettend zoetsappig einde, maar volgens mij wel waar elke vrouw stiekem graag over leest. Het eerste boek sleepte mij, natuurlijk, het meeste mee. Voor mij wel jammer dat niet alledrie de boeken zo geschreven zijn. Ik heb nu de Nederlandse boeken ook. Maar zou ik die gaan lezen? Ik weet het niet. Misschien over een half jaar nog eens. Deze boeken hebben me nu al voldoende aan het denken gezet, voorlopig ook wel even genoeg. Het eerste boek deed dat vooral, ik ben echt aan het spiegelen geweest. Hoe handel ik en hoe zou ik het eigenlijk willen. Zou ik ze aanraden? Echt wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten