Ik heb van de week zo iets engs gedaan en ik ben er achteraf zo blij mee dat ik het heb gedurfd, dat ik het wel de moeite waard vind om in een logje te verwerken.
Ooit, lang lang láng geleden kwam ik bij een blog uit. Ze had een vergelijkbare thuissituatie met die van mij: ze mocht haar BDSM-gevoelens delen met een ander dan haar man. Natuurlijk al interessant, maar daarbij schreef ze ook nog eens ontzettend goed. Op een gegeven moment verloor ik de blog uit het oog, maar later vond ik hem weer. Ik raakte weer aan het lezen en op de een of andere manier zijn we ook aan het mailen geslagen. Er gingen heel wat lange mails over en weer. Ik mocht haar wel, we zagen veel dingen wel hetzelfde en bovenal sprak er uit alles wat ze schreef een ontzettende liefde voor dat wat ze deed.
Tijdens het vorige weekend van Meester en mij, vertelde ik over haar. Meester opperde dat we wel eens langs konden gaan. Maar ehm, ik ga een wildvreemde, die ik 'alleen maar' ken van een paar mails, toch niet zomaar voorstellen om op de koffie te komen? Misschien is ze wel heel erg gesteld op haar privacy! De gedachte verdween wat naar de achtergrond.
Eerder deze week plaatste ik mijn blog, en we waren weer wat aan het mailen. Ik was weer eens zo verbaasd over wat ze zei, zo eigenlijk hetzelfde als hoe ik/wij nu in onze D/s staan, dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken. Ik heb het gewoon gevraagd, praten doe je makkelijker onder het genot van een kop koffie, dan via de mail! En zo geschiedde: ik ga mijn eerste blind date ever hebben. Ik ga voor het eerst in drie jaar tijd, iemand voorstellen aan Meester die ik wel ken, maar Hij nog niet. En ondanks dat ik weet dat het echt ontzettend gezellig gaat zijn, ben ik nu al een beetje nerveus. Gelukkig nog maar twee goeie maanden wachten! Hoe ga ik dat volhouden?
O ja: door eerst uit te kijken naar mijn vakantie over een goeie drie weken en een weekend over twee weken! Oei oei oei, dat gaat helemaal goed komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten