Morgen is het weer zover, ons weekend zal weer beginnen. Op de een of andere manier ben ik nu al nerveus. Niet zo'n klein beetje ook. Nou ja, een of andere manier, ik weet heel goed hoe het komt.
Er zit me namelijk iets dwars en dat moet natuurlijk besproken worden. Maar dat blijft lastig. Zeker omdat mijn gevoel en mijn verstand het weer eens niet eens zijn met elkaar. Mijn gevoel wordt ook nog eens groter dan dat het twee dagen geleden was, omdat ik het niet uit kan spreken. Dus dan is het morgen Zijn taak om mijn twijfels en spoken maar weer weg te nemen *grinnn*. Soms helpt het uitspreken van die spoken alleen al heel goed. Ik hoor dan hoe belachelijk ik eigenlijk klink. Maar heel soms heb ik het ook gewoon nodig dat Hij even uitleg geeft over mijn spoken. Dus met angst en beven kijk ik uit naar morgen, eigenlijk totaal niet nodig omdat ik wel weet dat het wel weer goed gaat komen.
2 opmerkingen:
Lieverd
Allereerst, jouw gevoelens zijn nooit belachelijk!
En verder wens ik je een enorm fijn weekend!
kusssssssss
mijn gevoelens bleken eigenlijk best terecht te zijn en waren aanleiding voor een gesprek dat tegelijk heel eng was, maar ook heel mooi. Dit gaat denk ik een heel emotioneel weekend worden...
Kussss terug
Een reactie posten