Een week of twee geleden las ik voor het eerst over 50 Shades Of Grey. Toen al ben ik meteen gaan zoeken naar de boeken en ergens deze week ben ik, na er nog een keer over te hebben gelezen, eindelijk begonnen in het eerste boek. En hey, als Editie NL er het al over heeft, moet het een goed boek zijn toch? De stukjes die ik er telkens al over hoorde, waren zeer veel belovend. Deze zondag had ik geen plannen, behalve dan op mijn favoriete plekje het eerste deel serieus gaan lezen. Ik wist al een beetje wat er komen zou gaan en dus had ik al om toestemming gevraagd aan Meester. Natuurlijk kreeg ik dat niet, toch beviel Zijn uitleg waarom niet me wel. Nu heb ik daar spijt van!
Nu ben ik nog maar op bladzijde 44, maar de personages draaien al heerlijk om elkaar heen. De spanning knettert ervan af en eigenlijk wil ik schreeuwen: begin gewoon te zoenen en zie maar waar het schip strandt! Maar hij weet wat hij wil, en datgene wat hij wil is zo overduidelijk voor mij, maar nog niet voor haar. Ondertussen ben ik precies in de State Of Mind die Meester al voorspelde, maar wel geholpen door wat Hij zei. Ik kan maar aan één ding denken, juist omdat Hij zei dat ik me zo zou gaan voelen. En juist omdat ik weet dat Hij er van geniet als ik me zo zou gaan voelen.
Dat gaat een lange, zware zondag worden. Maar toch ook wel weer extra fijn doordat ik telkens weer even aan Meester kan denken en het verbod dat Hij me gaf. Als Hij nu toch eens zou weten hoe ik me voelde op dit moment, ik zie Zijn glimlach en twinkelende ogen al helemaal voor me!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten