Eerder deze week postte ik mijn tweestrijd. Zoals wel vaker het geval is, reageerde ik puur vanuit mijn emoties: ik ga ons kostbare weekend gewoon NIET opzeggen voor zoiets als een verhuizing. Meester had, uiteraard, alle begrip voor de situatie en ondertussen waren bij mij de emoties al wat gezakt. Ons weekend is dus gewoon verschoven zodat ik toch bij mijn familie kan zijn. Wat ik al schreef: ook Meester vond het niet meer dan normaal dat ik familie voor zou laten gaan en mijn familie heb ik, terecht, heel blij gemaakt dat ik er bij kan zijn. Ook Hij bracht nog even wat extra nuances in het verhaal, wat mij ook wel weer hielp.
Dus voor bezorgde lezers die denken dat ik mijn relatie belangrijker vind dan mijn familie: op dat moment wel, later niet meer. Mijn familie gaat gewoon voor, ook al had ik er ons weekend voor af moeten zeggen.
Omdat het nu wel een erg korte post is, doe ik er voor de lol er zomaar even een inspirerend plaatje erbij. Gewoon omdat het een zonnige zondag is en omdat het kan:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten