Impulsieve ik

Soms ben ik best blij dat ik impulsief kán zijn. Helemaal top wordt het als dat ook bij de ander kan. Zo ook dit weekend: ik had helemaal geen plannen. Zaterdagochtend baalde ik daarvan, ik miste Meester en voelde me rot. Een emotionele blog, speciaal voor Hem, staat dan dus ook morgenochtend in Zijn mailbox. Dat zou een lang weekend worden, vreesde ik. Die dag heb ik mezelf maar verwend zoals elke vrouw dat eens in de zoveel tijd doet. Het was hard nodig! 's Avonds met manlief een heerlijke BBQ, net zoals de overige helft van Nederland. Heerlijk ontspannen en al smsend met broerlief ontstond het idee om hem voor die dag erop uit te nodigen en spontaan zei hij ja. Dus in de loop van de middag was hij er al voor onze vakantieplannen en later de barbecue en een film. Overigens ook weer met een heerlijke man erin. Vandaag spreek ik heel impulsief af met een goede vriendin.

Wat er over blijft in mijn tijd dat ik even niets te doen heb is eigenlijk een kwelling die ik mezelf aandoe: mooie en inspirerende foto's kijken en opslaan. Elke foto die ik opsla brengt me op de een of andere manier wel weer met mijn gedachten bij Meester, maar vooral bij het positieve. Bij al het moois dat ons nog te wachten staat en bij al het moois dat al gepasseerd is. Elke foto brengt me weer een glimlach op mijn lippen, twinkeling in mijn ogen en een kriebel in mijn onderbuik. En ondanks dat het een soort van zelfkastijding is, brengt het ook afleiding van de negatieve gedachten. Gelukkig is het nog maar even volhouden!

Ik is sterke meid