Mei weekend 2012

Wat was dit weer een heerlijk weekend! Het weer zat mee, we konden een keer extra vroeg beginnen aan ons weekend en onze spelmomenten waren werkelijk waar om van te smullen. Tel daar een bezoekje aan vrienden in een mooi huis in een mooie omgeving bij op en je hebt ons weekend kort en bondig samengevat. De schade? Striemen op mijn bovenbenen en bovenarmen, hier en daar aangevuld met blauwe, bijna zwarte plekken en hier en daar een mooie helderrode bloeduitstorting. Hoe ik er aan ben gekomen? Lees verder na de klik!




De vrijdag begon al vroeg, een korte nacht met onrustige slaap zorgde ervoor dat ik al ruim voor mijn wekker wakker was en niet meer wilde slapen. Ik wilde douchen en vertrekken! Daardoor had ik wel alle tijd van de wereld en kon ik rustig douchen en alles inpakken. Toch vergat ik nog het belangrijkste: mijn portemonee. Ik had nog geen koffie op en daar moest ik nog mee beginnen en ik zou ontbijt halen. Meteen als een gek terug naar huis en maar op de fiets gesprongen. Die zou manlief later wel op kunnen halen. Eenmaal onderweg een heerlijke koffie gehaald en een reis gehad die werkelijk waar voorbij vloog. Tot ik de grote brug over was. Ik wás rustig, maar dan beginnen bij mij de zenuwen altijd. Dan kan ik ook niet snel genoeg bij ‘mijn’ station zijn! Onderweg naar de winkel werd ik helemaal nerveus, hoe zou het ontbijt in de smaak vallen. Het was voor mij ook een eerste keer, dit type ontbijt en gelukkig kon ik alles vinden in de winkel. Aangezien ik iets te vroeg was, heel stil naar binnen geslopen en alles klaar gezet. De koffie begon te pruttelen en die heb ik Hem gebracht, waarna ik al snel aan het ontbijt ‘mocht’ beginnen. Het was zo ontzettend lekker! Ik was helemaal trots op mezelf, Hij vond het gelukkig ook lekker. Ik heb echt regelmatig zitten genieten van de aanblik van Meester die Zijn ontbijt heerlijk aan het verorberen was. Ik was natuurlijk al helemaal gekapt, opgemaakt en gedoucht en dus is Meester alleen gaan douchen en ik wat op gaan ruimen. We hebben beneden nog een kop koffie gedaan, maar toen werd het toch echt tijd voor de zolder. Het logische vervolg is dan natuurlijk het innen van mijn strafpunten, ik had er 15 weten te verzamelen. Gelukkig voor mij had Meester ook wat minpunten veroorzaakt, en dus had ik eigenlijk wat meer punten verzameld. Daarna werd het tijd voor het supergoede idee van manlief. Manlief had nog wel wat postelastieken over, die Meester kon en mocht gebruiken. Wat heb ik manlief, en Meester, staan vervloeken zeg! Meester vond het leuk drie elastieken per bovenarm en –been te doen en zo af en toe aan die dingen te trekken. Aparte gewaarwording is dat zeg: eerst voel ik niets en even later dringt de scherpe pijn van dat rot elastiek pas door, samen met kippenvel over mijn hele lichaam. Meester had me ook nog eens zo vastgezet dat ik ook vrij weinig kanten op kon, bah! Ik heb echt zo vaak in mezelf gezegd, in wat ergere woorden dan nu, dat Hij maar snel op moest houden. Mijn borsten bond Hij ook nog af met elastieken, daar moeten ze gewoon altijd voor gebruikt worden. Nou vind ik dat gevoel sowieso al lekker, maar dit was helemaal goed. Daardoor werden ze blijkbaar leuke doelwitten voor schietende elastiekjes. Eigenlijk werd dat best een leuk spelletje: we begonnen met 20 punten, elk elastiek dat mis was zorgde voor 2 minpunten, bij een raak schot bleven de punten staan. De punten die over bleven werden met de cane gegeven. Ondanks mijn blinddoek heb ik er toch flink wat weten te ontwijken, maar Meester schoot ze net zo vaak weer raak. Op een gegeven moment had ik echt wel genoeg gehad en gelukkig zag Meester dat. We hebben op de bank heerlijk zitten bijkomen en hier en daar was ik wat aan het peinzen over een handeling die Meester uit had willen voeren. Was het een grens en deed ik het puur om Hem tevreden te stellen of wilde ik het echt? Lastig dilemma, want sowieso doe ik heel veel om Hem tevreden te stellen, maar was dit ook zoiets? Zette ik voor Hem mijn grenzen opzij en vergat ik daarbij mijzelf? Het antwoord is ons allebei ondertussen duidelijk!

De volgende dag zouden we bij vrienden langs gaan en daar moesten we nog een cadeautje voor kopen. Heerlijk relaxed slenterden we door de Intratuin, bekeken de leuke en mooie dingen die er te zien waren, Intratuin gaat zich ook steeds meer op de inrichting richten *leuk*. Eenmaal terug werd het tijd voor het avondeten en een goed gesprek. Wel een lastig gesprek, maar uiteindelijk is het allemaal op zijn pootje terecht gekomen. Daarna volgde er eens geen hard spel met pijn of vernedering, maar eigenlijk puur genot. Telkens op het randje van een orgasme gebracht worden en telkens weer niet mogen komen. Ik moest helemaal vertrouwen op mijn gevoel, want mijn zicht werd geblokkeerd. Ik kon echt van de lichtste aanrakingen klaarkomen en zo’n orgasme zou dan ook heel heftig worden, maar telkens weer werd het me verboden of Meester stopte gewoon. Hoe frustrerend is dat. Na een veel te lange tijd werd ik losgemaakt en mocht ik wel klaarkomen, maar omdat ik weer kon zien en anders lag, was dit eigenlijk veel minder intens. Volgens mij heb ik dan ook gevraagd om nog een orgasme, wat moeilijk is dat toch telkens zeg! Ergens om vragen is toch al niet mijn sterkste kant en dan ook nog eens aangeven dat ik eigenlijk niet genoeg heb gehad en nog meer wil. Alsof ik niet al genoeg krijg. Gelukkig kreeg ik een positief antwoord! We hebben nog even zitten genieten van mijn zoete baksels en we zijn in bed gedoken. Volgens mij was ik in no time vertrokken, ik had er een dag van net geen 20 uur opzitten, ik was kapot!

Zaterdag de wekker gezet, want om 12 uur moesten we richting het Noorden gaan rijden. Toch nog redelijk relaxed ontbeten in bed en lekker gedouched. Daarna alles ingepakt, want we zouden blijven slapen en de dag erop zou ik thuis worden gebracht. Na een uurtje met de lekkerste zon gereden kwamen we in een werkelijk waar schitterende omgeving aan. Ook het huis stond op een mooie plek en de inrichting was om van te smullen. De hele middag hebben we gezellig zitten kletsen en werd afgerond met een boswandeling. Natuurlijk krijg je daar trek van en onze gastvrouw heeft dan ook heerlijk voor ons gekookt. Vrijwel direct haalde Meester alle spullen uit de auto en begon Hij boven op de speelkamer te rommelen, samen met onze gastheer. Bah, daar word ik altijd zo nerveus van! Wat ook wel meespeelde was het feit dat we nog niet heel veel samen hebben gespeeld met dit stel en ik dus niet goed weet hoe en wat. Mijn zenuwen waren op een hoogtepunt toen Meester me mee naar boven nam en me opdroeg om uit te kleden, brrr. Het hielp al helemaal niet toen Meester me in ‘mijn’ houding liet zitten, veel te vernederend. Maar al snel mocht ik opstaan en werd ik aan het plafond vastgezet. Meester haalde mijn favoriete zweep tevoorschijn en regelmatig stond ik ontzettend te genieten van die zweep. Meester had er de grootste lol om en wreef me dit dan ook heerlijk in. Altijd dubbel, aangezien ik er aan de ene kant van kan genieten maar ik schaam me er ook voor dat ik er zo makkelijk van geniet. Maar soms kan ik er ook tegen vechten, wat Meester altijd zo door heeft. Dus zou Hij wel gebruikmaken van mijn achilleshiel. Maar, ehm, dat doen wij eigenlijk nooit waar anderen bij zijn, veel te intiem. Dus eerst dacht ik nog dat het een dreigement was, maar al vrij vlot bracht Hij de daad bij het woord. En ja hoor, daar had Hij me mee! Eenmaal weer los, lag ik in Meesters armen, met een grote grijns op mijn gezicht. Weer iets wat een eerste keer voor ons was, weer iets om trots op te zijn. Als ik had kunnen huppelen had ik dat gedaan. Ondertussen kon ik weer om me heen kijken. De gastvrouw had ik al wel gehoord, maar ik had niets kunnen zien, best jammer eigenlijk, maar ook zij lag bij te komen. Eenmaal allebei bijgekomen werd ik weer opgetrokken en weer vastgezet. Meester had al een paar keer gezegd dat Hij nog niet met mij klaar was. En dat was Hij ook echt niet, regelmatig voelde ik de single op mijn rug en op andere plekken neerkomen, inclusief het pijnlijkste plekje: mijn linker schouder. Dat blijft een gevoelig plekje, zeker als Hij er al een paar keer geslagen heeft. Op een gegeven moment vroeg Hij me of ik er al genoeg van had, die vraag kon volmondig met een nee beantwoorden. Ondanks alle pijn, wilde ik meer. Toch moest ik daar bij de volgende vraag over nadenken, weer kwam er een nee. Daarna hoefde Meester het niet meer te vragen en voorzichtig maakte Hij me los. Zachtjes kon ik op de grond gaan liggen, in Zijn armen. Daar kwam ik bij toen Hij Zijn koosnaampje voor mij liet vallen, zeker toen Hij nog even bevestigde dat het goed was en aangaf dat ik van Hem ben. Alle spullen werden opgeruimd en beneden deden we nog een drankje. Daar gingen alle gesprekken straal langs me heen, ik was nog ergens aan het zweven volgens mij. We zijn dan ook snel in bed gekropen en hebben alles rustig doorgesproken. Tijdens datzelfde gesprek eindelijk eens benoemd wat ik al een tijdje zo af en toe voelde. En hoewel ik het er af en toe nog best moeilijk mee heb, stond ik volledig achter wat ik toen zei. Het voelde zo goed en zo gemeend! Zo zonder pijn dat ik dit hoefde te zeggen. Ik viel vlak erna in een onrustige slaap: vreemd bed, warm en een Meester naast me die veel van mijn ruimte innam.

De volgende ochtend Zijn we heerlijk verwend met een lekker ontbijt en goede gesprekken. Aan het begin van de middag gingen we weer op weg, niet direct naar mijn huis, zoals afgesproken, maar richting ‘mijn’ stad. Het brandende zonnetje vroeg om een terrasje en dat hadden we al snel gevonden. Hoogte- en dieptepunten werden besproken, toekomstplannen passeerden ook de revue. Nog steeds met een zonnetje reden we tegen het begin van de avond dan toch richting mijn huis, waar we hebben gegeven en nog een docu hebben gezien over polyamorie. Hoewel het wel weer een vreemd tintje had: zij wilde een kind, kreeg het niet bij haar eerste relatie en dus ging ze maar naar de tweede. Het werd opgevolgd door een nog vreemdere docu die over ballon fetishes ging. Iets totaal nieuws voor mij. Maar daarna was het toch echt gedaan met ons weekend. Innig omhelzend heb ik Hem gedag gezegd en bedankt voor een heerlijk weekend. Een rustig weekend wat me zeer zeker beviel. Maar wat er door de betrekkelijke rust wel voor heeft gezorgd dat ik nu al uitkijk naar ons weekend over vier weken.