Ik zit nu weer met een dilemma waar je bijna U tegen zegt. Daardoor baal ik extra dat ik niet meteen met Meester kan bellen. Onze weekenden zijn altijd redelijk heilig. De laatste keer dat het er naar uit zag dat we elkaar misschien twee maanden niet konden zien door vakanties, was ik al behoorlijk van slag. Nu hebben mijn ouders, precies tijdens ons weekend in juni, besloten om te verhuizen. Omdat het de afsluiting van een behoorlijk emotionele periode is en het begin van een nieuwe periode, wordt er van mij verwacht er bij aanwezig te zijn. Rond die periode is het ontzettend lastig om te wisselen van weekenden, ook ivm vakanties. Het zorgt ervoor dat ik in tweestrijd sta. Kies ik voor mezelf en voor zo'n weekend? Of kies ik voor mn ouders en zeg ik het weekend af? Er even van uitgaande dat we niet kunnen verzetten natuurlijk. Bij allebei de keuzes stel ik mensen teleur: of mijn ouders of mezelf en Meester.
Het lastige is dat ik weet dat Meester wel weer met een rationele benadering komt. Dat ik Hem in ieder geval niet teleurstel door af te zeggen. Dat familie voor moet gaan. Mijn gevoel wint het op dit moment van mijn verstand, dat zal nog wel even duren. Meester is immers pas morgen weer bereikbaar.
1 opmerking:
Zeg niet af, maar vraag om een beter alternatief aan je Mr.
Wees vertrouwt met zijn pragmatische benadering.
Wie weet kunnen beiden dan voldoening brengen ;-)
Een reactie posten