Bewustwording

Bij het schrijven van mijn laatste blog, werd ik me heel bewust van mijn reacties en gevoelens van die avond. meester sloeg e in de auto dus meerdere keren op mijn bovenbeen, niet bepaald zachtjes of lief eigenlijk. Zo niet lief, dat het eigenlijk niet lekker was. Toch was er iets positiefs.

Ik vind het sowieso altijd al fascinerend aan wat er lekker is aan pijn doen. Net als dat anderen niet kunnen snappen dat pijn ontvangen niet lekker is, dus dat is weer een ander onderwerp. Dit onderwerp is tussen ons ook al vaker voorgevallen, dus ik weet dat Meester mijn reacties op de pijn niet heel vervelend vindt om te horen. Normaal reageer ik vanuit mijn gevoel, sta ik er niet echt bij stil hoe ik reageer en hoe het overkomt. Dit keer was het anders, ik dacht er bij na. Ik hoorde Meester namelijk 'instemmend' reageren op mijn reacties.

Voor ik verder ga, nog even een klein beetje geschiedenis. Ik heb altijd al een bepaalde weerstand gevoeld bij die Doms die zeggen: jij bent er alleen voor mijn genot en plezier en verder heb ik maling aan alles wat jij lekker en leuk vindt. Ik doe mijn eigen ding, want ik ben nu eenmaal de Dom. Ik heb het zelfs één keer proefondervindelijk gemerkt dat dit niet mijn type Dom is. Mijn genot is minder belangrijk, maar niet onbelangrijk.

Weer even terug naar het moment in de auto. Er gebeurde namelijk iets, dat ik pas achteraf door had, maar nooit eerder zo bewust heb gevoeld. Natuurlijk vind ik pijn lekker, kan ik pijn omzetten in genot, maar zo  vanuit het niets, zo hard slaan, is moeilijk echt lekker te vinden. Dit keer piepte ik echt van de pijn, schoot ik bijna tegen het dak van de auto, zo hard sloeg Hij. Alleen wat het anders dan anders maakte, was Zijn reactie. Het zorgde ervoor dat ik mijn kreuntjes, gilletjes en bewegingen, allemaal net wat indikte. En nee Meester, het deed écht pijn, ik hoef de volgende keer niet nog meer pijn. Normaal zou ik me alleen wat ingehouden hebben. Ik was me er heel erg van bewust dat Hij dit deed omdat Hij het lekker vond en dus besloot ik Hem meer t eplezieren door nog meer geluid en bewegingen te maken.

Wat een uitwerking had dat op mij. In andere gevallen was ik eerder trots op mezelf geweest, dat ik dit had gedaan, voor Hem. Maar dit keer genoot ik er dus ook echt van. Ondanks de pijn die niet te harden was, die ik niet kon omzetten naar een opgewonden gevoel, genoot ik er mentaal van. Dit keer schonk ik Hem genot op een niet lichamelijke manier. Een van de eerste keren dat ik me daar echt bewust van werd.

Tijdens het schrijven, komt meteen het volgende heldere inzicht naar boven geborreld. Meester vroeg me tijdens het etentje hoe ik onze D/s op dit moment zie, hoe we door kunnen blijven ontwikkelen. Ik denk dat dit ook een van de manieren kan zijn: nog meer dat dienende aspect terug laten komen in onze D/s. Dan dus niet noodzakelijk seksueel, maar ja, dit bevalt me ook wel.


PS ik hoop dat het een beetje duidelijk is, ik heb zelf het idee dat het er niet echt duidelijk staat. Ik heb dit niet voor niets ruim 3 dagen laten bezinken voor het op papier kwam te staan. Morgen maar eens bespreken met Meester.