Rationaliteit vs irrationaliteit

Ik merk het weer ontzettend dat ik onrustig ben. Ik ben op maandagochtend nog moe, ook na een relaxed weekend. De nachten geven me te weinig rust doordat ik continu droom. Ik heb nog steeds dat rollercoaster idee wat betreft emoties en ik reageer gespannen. Deels door werk, maar ook een heel groot deel vanwege mijn onzekerheid over onze D/s. Rationeel weet ik dat t goed zit, maar er is weer veel gebeurd de laatste tijd. Een van de manieren om het rationele te bevestigen, is elkaar zien. Dat duurt nog veel te lang! Het zit er gewoon niet in, ook geen snelle kop koffie denk ik. Al was het maar dat ik even vijf minuten in Zijn armen weg kon kruipen.
Wat me ook onrustig maakt, onbewust en onnodig, maar toch, zijn de problemen van lief dinnetje. Ik maak me zorgen om haar. Onze pieken en dalen liepen tot nu toe redelijk synchroon, maar wat zij nu voelt hoop ik niet te voelen. En weer geldt dat ik alles rationeel kan verklaren, maar ja, gevoel en emoties hebben fysieke daden nodig om tot rust te komen. Was het maar 264 uur later!