Deze week is het al twee keer gegaan over dat wij allebei wat meer op de grenzen wilden gaan staan en dat dat nou eenmaal gevolgen heeft. Volgens mij heb ik er ook al eerder over geschreven, het is een volgende stap in onze D/s. En toevallig of niet, Hij bewaakt de grenzen weer. En hoe vervelend ik het ook vind dat Hij absoluut geen ruimte geeft door niet af te wijken van regels, stiekem, vind ik het ook heel fijn dat Hij het doet.
Simpel voorbeeld: binnenkort ga ik Hem, en mezelf, het toeristische Rotterdam laten zien. Een van mijn regels is dat broeken, leggings en panty's verboden zijn, tenzij Hij vindt dat het te koud is, dan mag ik een legging of panty aan. Die rondleiding zorgt dus voor een hele dag lopen maar voor onder een jurkje heb ik geen goede loopschoenen. Birkenstocks zorgen voor de minste klachten, maar ik heb geen rokjes die er leuk op staan. Dus ik vroeg of ik dan maar een broek aan mag, als uitzondering. Een resoluut nee was Zijn antwoord. Ja maar, het is niet eens de enige reden. De hele dag zonder panty/legging is ook nog eens niet lekker voor de binnenkant van mijn benen. Toch bleef het bij nee. Natuurlijk zie ik er nu al als een blok tegenop: blaren, rugpijn, zere voeten en plakkerige benen. Natuurlijk loop ik nu ook al te bedenken hoe ik dat in hemelsnaam op ga lossen. Een jaar geleden had ik nog wel respijt gekregen, maar nu? Eigen schuld dikke bult?
Maar stiekem gaat er tegelijk ook een kriebel door mijn onderbuik, toch best lekker, dat gebrek aan ruimte!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten