o o, wat ben ik weer onrustig! Morgen is het weer zover en ik heb me een aantal dingen op de hals gehaald waar ik denk ik niet zo blij mee ga zijn. Maakt het wel dat ik ontzettend naar het weekend uitkijk, naar wat er daadwerkelijk van terecht komt. Maakt het ook dat ik een beetje boel nerveus ben om wat me te wachten staat. Hij is de afgelopen week ook heerlijk (of vervelend) meedogenloos. Nee is nee en ja is ja. Dat ben ik absoluut niet gewend, ik krijg altijd mijn zin. Ik denk dat de meeste vrouwen het wel kennen: beetje zielig doen en *hup* het 'zwakke' geslacht geeft toe. Maar dat doet Hij helemaal niet. Ergens heel fijn, maar toch is het moeilijk. Want mijn redenaties zijn eigenlijk best redelijk.
Het gevoel dat overheerst? Ouderwetse voorpret!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten