Eerlijkheid, een van de eigenschappen die iedereen vaak positief noemt. Toch kan te eerlijk ook wel een schaduwzijde hebben. Eerlijk zijn is fijn, je hoeft niet te liegen, maar de gevolgen zijn er ook. Een van de afspraken in mijn D/s is dat ik altijd moet vragen om klaar te mogen komen, ook als ik alleen thuis wil klaarkomen. Toen ik dat vrijdagochtend vroeg, kreeg ik een resoluut nee. Ik had toen drie keuzes: luisteren, niet luisteren en niets zeggen maar ook niet luisteren en wel vertellen wat ik had gedaan. De eerste keuze was geen optie. Ik wilde te graag klaarkomen. De gevolgen van klaarkomen terwijl Hij heeft aangegeven dat het niet mocht, zijn 10 punten, best veel. Blijkbaar had ik het er voor over, want ik heb het aan Hem verteld. En dat terwijl ik de strafzweep echt haat en ik ook niets had kunnen zeggen. Wat niet weet, wat niet deert. Toch? Maar dan breng ik ook een van de belangrijkste uitgangspunten van onze relatie in het geding: eerlijkheid.
Nog zo iets, af en toe check ik even hoe goed Hij Zijn eigen regels nog weet. In mijn boekje stonden de strafpunten voor dit vergrijp op 10 stuks. Toch heb ik Hem een sms gestuurd met hoeveel punten er voor stonden. Als Zijn antwoord dan niet klopt, ben ik vervolgens wel weer zo eerlijk om die 10 op te schrijven en niet Zijn verkeerde en lagere puntenaantal. Zo draag ik dus op twee manieren de gevolgen van de 'positieve' eigenschap eerlijkheid, zucht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten