De laatste tijd lijk ik alleen maar verslagen van weekends en dates te plaatsen op mijn blog. Het is dan ook weer lekker druk in mijn privé leven. Vier dagen werk, tussendoor school en ook nog twee relaties gaande houden is best pittig. Zeker als je dan ook spontaan besluit twee poezels te adopteren vanuit het asiel. Het zijn schatten hoor, en al gesocialiseerd, maar soms is het best zwaar. Deuren moeten dicht, ramen moeten gedubbelcheckt worden en ze hebben aandacht nodig. Gelukkig mogen die twee over een week van mij los lopen buiten… Het gebrek aan schrijven komt ook doordat het de laatste tijd gewoon goed gaat tussen Hem en mij. Natuurlijk, laat ik eerlijk zijn, heb ik zo ook mijn dips. De laatste tijd is de reden van die dips zo persoonlijk en intiem, dat ik het liever niet op mijn blog bespreek. Mijn blog is toch mijn uitlaatklep. Knaagt er iets diep van binnen, helpt het mij om het op te schrijven en dus te verwoorden. Het krijgt dan vorm en vervolgens kan ik het een plekje geven. Zo wil het ook wel eens dat ik wel wat opschrijf, maar dat alleen aan Hem mail, vaak juist na een telefoongesprek. Want ook dat gebeurt de laatste tijd veel vaker. Telefoongesprekken kunnen we nu in alle rust voeren, waardoor er geen nieuwsgierige collega’s om me heen zitten en de verbinding (meestal) niet weg valt. Op die manier voel ik me vrij genoeg om het te zeggen als het me dwars zit.
In het begin van onze D/s kreeg ik mijn boekje, een dagboekje. Omdat ik het schrijven deels verleerd ben, en het boekje wat te klein is om veel te kunnen schrijven, ben ik dat op mijn blog gaan doen. In die tijd spraken we elkaar af en toe op MSN en via de e-mail, maar nu bellen we vrijwel dagelijks. Het contact was toen oppervlakkiger en dus had ik mijn blog dus nodig. Nu zou ik meer willen schrijven, maar ergens is het dus een goed teken dat ik dat minder doe. Er zit me minder dwars en ik kan ‘dwarse dingen’ beter een plekje geven.
Wel wil ik nog even aanvullen dat ideeën als 'schrijf dan over dagelijkse dingen', niet mijn ding is. Ik wil deze blog puur over BDSM laten gaan en natuurlijk komt er wel eens wat voorbij over de dagelijkse dingen (zoals de poezels), maar hoofdmoot is en blijft mijn BDSM kant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten