Overpeinzingen

Het is weer zo’n weekend zonder contact met Hem. Meteen sla ik weer aan het piekeren. Vanaf afgelopen weekend knaagde het al bij mij. Komend weekend hebben we ‘ons’ weekend, dit keer met gasten. Dinnetje en haar Meester komen langs en blijven slapen. Toen ik informeerde naar wensen voor het ontbijt, kreeg ik een eisenlijstje waar mijn nekharen bij overeind gingen staan. De toon, er van uit gaan dat ik het wel weer regel, ik werd er opstandig van. Mijn Meester vond het daarentegen wel grappig en deels mijn eigen schuld, had ik maar niet zo’n open vraag moeten stellen. Een heel gesprek volgde, inclusief tranen van onmacht en daarna nog flink over na gedacht, waar mijn reactie vandaan kwam. Al even heel snel vond ik dat er van mij onderdanigheid werd verwacht, terwijl ik er vrij weinig voor terug kreeg. De rest van de week was Zijn aandacht tijdens telefoongesprekken weer regelmatig ergens anders dan bij mij. Kleine foutjes werden niet opgepikt en ik heb ze zelf aan moeten geven. Niets erger dan je eigen strafpunten uitdelen toch? En zo waren er meerdere kleine dingetjes waardoor ik me niet helemaal onderdanig voel naar Hem toe, andere dingen in Zijn leven lijken (soms heel logisch) meer aandacht te vragen en te krijgen. En dan heb ik het niet eens over een eventuele vergelijking met Zijn andere relatie. Maar tijdens die o zo fijne telefoongesprekken moet ik het zelf aangeven als ik een keer per ongeluk ‘je’ zeg en lijkt Hij gewoon ergens anders met Zijn gedachten. Op die momenten wil ik vaak roepen: let nou op, ik wil die controle, laat merken dat ik Uw katje ben en dat U me in de gaten houdt! Maar dat doe ik niet, want ik wil niet vragen. Ik heb het wel met een grapje geprobeerd, maar dat werkt blijkbaar niet zo goed, dus dan maar schrijven.

Gelukkig is Hij morgen hier en ga ik Hem helemaal inmaken met het Wii’en (ook zo’n voorbeeld: deze week veel te veel ruimte gekregen en niets terug gekregen). Daarnaast zal ik wel weer het een en ander moeten uitleggen over dit stukje… Zie er nu al tegenop! 

Waar ik eerder zei dat ik mezelf strafpunten heb moeten uitdelen, moet ik eerlijkheidshalve ook wel toegeven dat Hij me deze week ook wel corrigeerde met strafpunten, waar ik toch stiekem wel blij van werd!