Gemis

Vandaag is een lastige dag. Hij is jarig en het liefst had ik vandaag even met Hem gebeld. Niet alleen om te feliciteren. Ik heb net een heel weekend zonder Hem gedaan, terwijl ik juist wel wat bevestiging kon gebruiken. Net weer 2 dagen gesproken, en hup, weer 2 dagen geen contact. Komt ook nog eens bij dat ik Hem vrijdag zie en we nu dus pas weer spreken als Hij voor de deur staat. Maakt me nog nerveuzer. Gelukkig voelde ik dit gister al aankomen en heb ik het Hem laten weten. Hij stelde me gerust. Toch was het gemis er niet minder om vanochtend. Door Zijn reactie op mijn felicitaties, heb ik flink moeten knipperen met mijn ogen. Gelukkig mailde mijn dinnetje ook heel lief. Dat ik vooral maar moest onthouden dat Hij gek op me is. En mijn collega's waren ook al zo lief. Allemaal leken ze te besluiten vandaag spoedgevalletjes voor me te hebben. Zo van: waar haal ik in hemelsnaam de uren vandaan? Ondertussen moest ik ook sollicitaties screenen. Aangezien dat mijn eerste keer was, wilde ik het goed doen. Maar het zorgde wel voor de broodnodige afleiding. Ik dacht pas weer aan Hem toen dinnetje me tegen half 5 vroeg hoe mijn dag was gegaan. Best goed dus. Nu op naar huis voor een fysieke knuffel en vers gemaakte lasagne!