Ik denk dat elke vrouw zich herkent in onderstaand stukje. Misschien zelfs ook wat mannen.
Soms heb ik dagen dat ik niet goed in mijn vel zit en ontzettend gevoelig ben voor stemmingen van anderen. Ik ga beren op de weg zien, puur omdat ik me onzeker voel. Collega's die me niet de beste wensen doen, betrek ik op mij persoonlijk, terwijl andere collega's die wens ook niet krijgen. Mensen kijken naar me, omdat ze me dik of lelijk vinden, misschien zelfs wel allebei tegelijk. Maar de meeste dagen trek ik me niets van dat soort dingen aan. Valt het niet eens dat ze me aankijken of vergeten. Maar heel soms, nog minder vaak dan een negatieve dag, heb ik een ontzettend positieve dag. Laat vandaag zo'n dag zijn. Mensen kijken me aan omdat ik mooi ben en zo voel ik me ook. Mijn schouders gaan vanzelf wat meer naar achter, ik loop rechter op, mijn ogen stralen. Negen van de tien keer gaat mijn bril dan zelfs op. Het maakt het plaatje af. Het liefst zou ik nu over straat huppelen, iedereen omhelzen en een beetje van mijn geluk delen. Want ik voel me op en top gelukkig! Weinig dingen kunnen me van mijn wolkje afhalen, want ik heb het goed: getrouwd, leuk huisje, goede baan met goede vooruitzichten, een lieve en warme familie en natuurlijk die D/s die zo goed loopt.
Wel gevaarlijk, deze bui in combintie met mijn plannen voor vanmiddag: winkelen. Meestal wil ik alles leeg kopen als ik me zo goed voel, ook als ik me slecht voel trouwens ;-).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten