In mijn vorige blog schreef ik nog dat ik tevreden was met het 'vrienden-na-relatie-gedoe'. Ik was hard op weg om zo min mogelijk aan hem te denken en het was een whatsapp-vriendschap geworden. Een appje volgde dus al snel, toen ik op mijn werk iets interessants voorbij zag komen. Na wat heen en weer appen, had ik een etentje op kosten van de zaak voorgesteld, als het tot een succes zou komen. Nog wat appjes, en dagen, later, bleef ik het gevoel van afstand houden, van zijn kant. En toen ik hem dat vanavond vertelde, ontkende hij dat niet, hij vond onze vriendschap lastig. Wat ergens wel apart is, want ik zou er de meeste moeite mee moeten hebben, omdat hij mij aan de kant heeft gezet. Laat ik deze vorm van contact nou net wél fijn vinden. Op mijn vraag of we dan maar helemaal geen contact meer moesten hebben, reageerde hij, tot mijn verbazing, positief. De reden daarachter bevestigde in één zinnetje, twee jaar aan onzekerheden. Hij ontkende dat het dé reden was voor zijn besluit om twee maanden terug te stoppen met onze D/s, maar ik kan mijn onderbuikgevoel, dat het nu eindelijk zo ver is, niet wegstoppen. Vrouwen en intuïtie gaan vaak goed samen. En als hij iets niet zo voelt, hoeft het niet te betekenen dat het niet zo is. Je kunt sommige dingen heel hard ontkennen voor jezelf. Natuurlijk zal het niet de belangrijkste reden zijn, maar het voelt alsof het een hele grote basis heeft gelegd voor zijn besluit. De afgelopen twee maanden is dat gevoel niet verdwenen. En zoals een wijs iemand ooit zei: daden wegen zwaarder dan woorden. Zijn gedrag haalt niet mijn onderbuikgevoel weg, sterker nog, het versterkt mijn onderbuikgevoel alleen maar.
En nu? Ik ben boos en teleurgesteld. Beloftes van nog geen week geleden, lijken lege beloftes te zijn. Is dat wat ik krijg na 3,5 jaar? Tot nu toe ben ik nog niet boos op hem geweest, heb ik hem in gedachtes niet uitgescholden. Maar nu dus wel. Dit is niet de meneer die ik ooit kende, die opkwam voor zijn relaties en dat hij zijn eigen keus daarin kon maken. Misschien is het maar beter ook dat we uit elkaar zijn, dit is niet de dominante meneer die ik kende namelijk...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten