On the sunny side

Vanochtend zat ik in de auto mijn zonden te overdenken. Daar was ik snel klaar mee natuurlijk, dus dacht ik aan mijn blog van gister. Eigenlijk was die blog nog niet helemaal compleet. Want elke dag zijn er meer momenten dat ik bedenk: ik heb helemaal niet aan hem of ons gedacht. Ondanks dat het nog steeds moeilijk is om te beseffen dat het écht over is tussen ons, zijn er ook een aantal voordelen:

• geen toestemming meer hoeven vragen om klaar te mogen komen.
• geen nee meer horen als ik om toestemming gevraagd heb.
• geen hoofdletters en U's meer.
• niet meer denken om spelfouten in Whatsapp-berichtjes.
• de avonden zijn voor mezelf en kan ik eindelijk SatC kijken.
• geen koortslippen meer (klopt af op blank hout).
• niet meer die discussies waarbij hij zegt: ik heb gelijk, punt. Ook al heeft hij dat niet...

Conclusie: ik zou hem dankbaar moeten zijn voor het uitmaken *knipoog*.