Ik ga de laatste twee weken van mijn twintiger jaren in, over precies 2 weken hoop ik te vieren dat ik er 29 jaar op heb zitten en ga ik mijn 30e levensjaar in. Een mentale grens, want het voelt alsof ik nu serieus moet gaan worden. Fulltime werken, aan kindjes denken, je kent t wel. Daar hoort ook nadenken over mijn twee relaties bij. Zo voelt het in elk geval. want kan ik officieel volwassen zijn en een D/s naast mijn getrouwde leven hebben? Hoort dat wel of is de tijd van lol hebben nu voorbij en gaat t richting het einde lopen?
Natuurlijk weet ik echt wel dat ik nu ook al serieus ben. Ik geniet gewoon van het legen zoals het nu op me af komt. Ik heb een goede, bijna, fulltime baan, ik heb een huisje en beestje en ja ik heb zelfs drie boompjes in de tuin. Mijn verjaardag zet me alleen aan het denken, past mijn D/s nog binnen het toekomstbeeld dat ik heb? Ik heb nooit een duidelijk toekomstbeeld gehad, behalve dat ik kinderen wil. Gaat mijn D/s daarmee gecombineerd kunnen worden? Woorden lieten altijd weten dat dat niet paste, maar zoals t nu gaat, ga ik het hoe dan ook willen combineren. Ik zou niet zonder kunnen.
Maar ach, laat ik mijn gebruikelijke motto gebruiken: ik zie wel. Ik geniet van het nu en we zien wel hoe het in de toekomst gaat. Eerst nog maar eens zien te verjaren ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten