Sinds Meester Zijn plaagstootje ben ik opeens veel meer met mijn gedachten bij Hem. Vooral op stille momenten dwalen mijn gedachten af. Dinsdagen zijn op mijn werk altijd al heel rustig, zeker als er ziekmeldingen zijn. Vandaag heb ik dus extra de tijd om goed na te denken over wat Hij allemaal zou kunnen gaan doen.
Wat zeker niet meespeelt is de aanwezigheid van een van mijn collega's. Het is een collega die normaal op een andere vestiging werkt, dus zo vaak zie ik hem niet. Maar toen hij deze ochtend binnen kwam lopen moest ik echt even twee keer met mijn ogen knipperen en hard boenen. Ik dacht bijna dat ik Meester zag binnen komen lopen. Meester heeft een bepaalde outfit voor buiten als het koud is die behoorlijk indruk op me maakt. Laat deze collega nou dezelfde outfit hebben! Daarbij komt ook nog eens dat zijn houding, postuur en uiterlijk behoorlijk overeenkomen. Je kunt je dus wel voorstellen dat ik bijna opsprong van vreugde! Gelukkig wist ik me nog net in te houden en kon ik me op mijn werk focussen. Heel vervelend alleen dat die collega precies in mijn blikveld is gaan zitten en hij me, elke keer dat ik opkijk, opvalt. Dat wordt een lange dag vol met afdwalende gedachten, ben ik bang!
Als Hij het wel was geweest, wat zou er dan gebeurd zijn? Ik denk dat ik maar een mantra voor vandaag in het leven ga roepen: werk, werk, werk! Hopelijk kan ik me daarop focussen!
1 opmerking:
Het moet wel heerlijk zijn als zaken om je heen - of personen - je doen hunkeren naar andere dingen. :)
D.
Een reactie posten