Behoefte aan vernedering

Na ons heftig gesprek, was ik vorige week best emotioneel en zat ik er best mee. Veranderingen blijven lastig, zeker als je dan geen uitdrukkingen op een gezicht kan zien of een geruststellende knuffel kan krijgen. Daarom had ik vorige week ook al dat ik ontzettend veel zin had om heel impulsief af te reizen naar Hem voor die knuffel en een geruststellend face-to-face gesprek. Helaas, de afstand was te groot en ik had het te druk. En okee, nog wat andere factoren die meespeelden... Deze week is er naast de knuffel nog een ander verlangen bij gekomen, waar ik nog ruim 3,5 week op moet wachten! En wat nog maar de vraag is of Hij daarvoor in de juiste stemming is. Wat wil ik me weer ontzettend graag klein voelen, me vernederd voelen, me niets waard voelen. Eigenlijk is dat best raar, want het gevoel is op dat moment zo ontzettend negatief, waarom verlang ik er dan zo naar? Vanochtend in de trein piekerde ik er ook al over, over het waarom. Maar ik heb er nog steeds geen antwoord op. Wie kan het me uitleggen, waarom die ik zo kan verlangen naar die vernedering?