Eerder deze week werd ik aan het denken gezet. Ik had een mail getikt naar Meester waarin ik een droom toelichtte die me best dwars zat. Reden was de vernedering die er in voorkwam. Even dacht ik eraan die mail te plaatsen op mijn blog, maar uiteindelijk heb ik dat niet gedaan. De rest van de dag is het gaan malen in mijn hoofd en opeens had ik daar een inzicht waar je U tegen zegt!
Laatst hadden we het ook al met een vriend over het vernederings-aspect in onze D/s relaties. Iets dat je minder makkelijk openbaar doet, door vele redenen eigenlijk. De redenen zijn allemaal benoemd, maar deze week kwam daar ook het besef dat ik nooit over de inhoud van vernedering schrijf. Want hoewel het een steeds grotere rol gaat spelen en ik er zelfs naar lijk uit te kijken, durf ik het minder goed te beschrijven op mijn blog. Meestal gaat er een ongecensureerd verslag naar Meester en lezen jullie met censuur. En ergens is dat logisch, vernedering is niet voor niets vernedering. Ik schaam me er voor en het is iets dat we niet voor niets alleen doen als we met z’n tweetjes zijn. Meestal hou ik het dan maar bij even kort aanstippen en blijft de omschrijving tussen Meester en mij. Dit keer is de mail met inhoud dus ook tussen Hem en mij, maar het zorgde wel even voor het besef dat ik nooit over de inhoud van vernedering schrijf.
Zo had ik op mijn vrije dag een heldere ingeving die ik toch even moest delen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten