Naast onze weekenden doen we zo heel af en toe wel eens wat dingetjes die ‘gewone’ stelletjes ook doen. Vaak is het omdat er dan nogal lang tussen twee weekenden in zit en zo kunnen we weer even levelen. Want ondanks dat we elkaar elke dag spreken, mis je dan toch lichaamstaal en daar maak ik veel meer uit op dan de meeste woorden. Een bepaalde blik kan dan al mijn zorgen wegnemen, net als die ene knuffel of zoen.
Maar dit keer was er niets van dat alles, ik zat (en zit) nog heerlijk in mijn vel over onze D/s en het was ook niet dat we elkaar langere tijd niet hadden gezien. De laatste keer was nog maar een week geleden. Toch stond dit al even in de planning. Ik zou Hem mijn grote stad aan Hem laten zien. Samen met vriendinnen en raad van bekenden, heb ik een route uitgezet die we samen zouden fietsen. Van te voren was ik best een beetje nerveus, hoe gaat dat, ga ik de leuke dingen kunnen laten zien en boven alles: houden we allebei zo lang fietsen vol? Fietsen waren iets langzamer geregeld dan ik dacht (achteraf door mijn fout) maar al snel zaten we in de brandende zon op de fiets. Heerlijk! Je hebt sowieso al een briesje doordat je fietst en het is ook nog eens een stuk minder belastend voor mijn rug dan lopen. Van Hem moest ik een jurkje met laag decolleté aan en achteraf ben ik blij dat ik dat wel van te voren heb ingesmeerd, want de zon bleef de hele dag schijnen. Het werd een hele mooie route en ik heb ook een gedeelte van de grote stad gezien dat ik nog niet (goed) kende en plekjes gezien die ik niet snel zou zien zonder deze tour. Heel relaxed hebben we de stad doorkruist en zo af en toe even een rust momentje genomen. Opeens was het tijd om te gaan lunchen, maar konden we geen plek vinden waar ze een in deze stad bedachte fast food schotel zouden kunnen serveren (die houdt Hij nog tegoed voor een volgende keer dat Hij hier is!). Dan toch maar naar het broodtentje dat ik had gepland. Wat hebben we daar lekker gegeten en gedronken! Al etende en drinkende ook nog even een BN-er gespot, maar die viel wat tegen vond ik: klein en uitgezakte billen. Meester moest wel lachen om mijn opmerking. Tegen die tijd was het allergrootste gedeelte van onze route wel gefietst en hebben we onze fietsen teruggebracht. Al lopend zijn we door het centrum terug naar de metro gegaan. Natuurlijk was het plagen niet van de partij en kon ik eindelijk even Zijn armen om me heen voelen, kon ik eindelijk weer even voelen wat mijn plek was en dat ik bepaalde dingen beter niet kon zeggen. Eenmaal in de metro moest er nog even wat spanning uit. Ondanks dat er niets gebeurde, ik dat van tevoren al heel goed wist, had mijn lichaam toch wel wat spanning opgebouwd. Wat vond ik dat moeilijk, ik kan gewoon niet klaarkomen zonder rare gezichten te trekken. Maar lekker was het zeker. Lopend terug naar huis stond ik ook nog even te kijken van mijn lef, ik voerde zomaar dat ene opdrachtje voor Hem uit. Natuurlijk keek ik wel eerst even of het ook echt kon, maar ik deed het zomaar even. Het was eigenlijk iets heel kleins, maar iedereen had het zomaar kunnen zien. En ik deed het zowaar, vertrouwde Hem (en mezelf). Na een heerlijke BBQ keken we met zijn drietjes een ontzettend grappige film. Het was al laat toen het tijd werd om afscheid te nemen. Vrijwel direct ben ik heerlijk in mijn bedje gekropen, want deze dag fietsen had er wel ingehakt, mijn lichaam was heerlijk uitgeteld, dat moet ik eigenlijk vaker doen. Dat zei mijn lichaam deze ochtend ook, want mijn benen voelden de fietstocht behoorlijk. Delen van mijn lichaam die ik niet had ingesmeerd (armen en mijn voeten) waren ook licht verkleurd. Zelfs de striemen van afgelopen speelweekend op mijn polsen zijn iets bruiner geworden.
Ik heb genoten van deze heerlijke dag! Dank U Meester, dat ik voor één keer het voortouw mocht nemen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten