Langs het spoor staat een oud, verlaten opslagpand, twee zelfs. Het is verlaten, staat tussen het onkruid en wordt volgens mij alleen voor fikkie stoken en graffiti gebruikt. Toch dwalen mijn gedachten elke keer naar een fantasie die ooit lang geleden bij me gezaaid is. Ik zie mezelf daar al hangen, handen strak boven mijn hoofd en net met mijn tenen bij de grond. Overal rode striemen en de tranen stromen over mijn wangen. Het is donker en Hij staat met een duivelse glimlach toe te kijken en haalt weer met Zijn zweep uit. Ik gil hard. Het kan, want het is immers verlaten.
Maar nog geen 10 meter verder lost mijn fantasie snel op, want kijk ik uit over een rijtje woonhuizen die absoluut niet verlaten zijn. Wat zou een verlaten plek voor een keertje lekker zijn. Geen zorgen om buren die wel eens wat kunnen horen en geen zorgen om toeschouwers die geschreeuw overdreven vinden. Hmmm, dat beeld bevalt weer wel. *fantaseert dus lekker verder*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten