Het is even een tijd rustig geweest, maar de laatste week heb ik weer wat vaker tijd voor mezelf en kan ik dus weer lekker nadenken over van alles. Het is meteen te merken aan het aantal blogs dat ik heb geplaatst. Vandaag is het de eerste dag van dit jaar, voor mijn gevoel in ieder geval, dat ik even niets hoef en dat alles mag. Dat heerlijke zonnetje dat hier schijnt is zeker wel een plus!
Maar juist omdat ik nu weer aan mezelf kan denken, mijn gevoelens en emoties weer toe laat, mis ik Hem des te meer. Het duurt nog veel te lang voor ik weer op mijn plekje aan Zijn voeten mag zitten, voor ik me weer klein mag voelen, voor ik weer pijn mag voelen. Dat deelde ik vanochtend al even via de sms. En hoe ver weg Hij ook is, ik voelde echt even Zijn bescherming over me heen. Toen ik dat smsje las, deed het me verrassend veel. Ook nu weer, nu ik het schrijf trouwens. Dat ene lieve gebaar deed mijn ogen vochtig worden. Het smsje erna zorgde helemaal voor een eenzame traan in mijn ooghoek. Ik lag op dat moment nog in bed lui wakker te worden en ik krulde me even op, even alleen met mijn gevoel. Ondanks de emoties, voelde het zo goed! Raar eigenlijk.
Maar goed, vandaag dus lekker even niets, manlief zal al snel thuis zijn zodat we samen even het dorp in kunnen. Even naar die nieuwe make up collectie kijken en er samen uit zijn! Joepieee. En ondertussen ook maar genoeg geduld opbrengen om die 16 nachtjes door te komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten