Strand

De hele week was het mooi weer: zonnetje, weinig wind en aangename temperatuur. Ik had dus voorgesteld om gister maar een strandwandeling te maken. De slechte weerberichten zouden toch niet uitkomen. Helaas werd het donderdag al minder en vrijdag was het zelfs ijzig koud. De strandwandeling zag ik al in het water vallen. Maar toch was het gister best te doen op het strand, vond ik. Meester vond het maar wat koud en had het na 15 minuten lopen, al gezien. Ik vond het veel te leuk op het strand, lekker onder Zijn arm, dicht tegen Hem aan, af en toe even heerlijk zoenen. Natuurlijk ook de nodige plagerijtjes, zoals handen opwarmen aan mijn warme borsten. Het was rustig en ik vertrouw Hem blindelings. Tuurlijk zien oplettende mensen wel iets, maar niet genoeg. En ondertussen weet ik van onze relatie, dat er meer achter zit dan een verliefd stelletje. Spanning alom dus. Eenmaal terug bij het rijtje strandtenten was de juiste strandtent snel gevonden: warme vuurtjes op de lage tafels, lounge banken en een goeie kaart. Grappig, ik was nog sneller met het aanvallen op eten dan Hij. Weer een overeenkomst tussen ons twee gevonden, en dat na de 2,5 jaar dat we elkaar ondertussen kennen. Heerlijk om mensen te kijken en naar hun relatie te gissen. Heerlijk om Zijn enthousiaste verhalen te horen. Vooral heerlijk om weer bij Hem te zijn. De terugweg (en ook de heenweg) was een mengelmoes van pijn en genot. Ik voel Zijn handen nog steeds branden en van dat korte stukje rijden heb ik zelfs spierpijn overgehouden! Het zorgde zelfs weer voor een nieuw besef bij mij. Thuis heerlijk gekookt, al zeg ik het zelf, en voor ik het wist was Hij alweer weg. Net als na een weekend, bleef er een licht kater-gevoel hangen. Het was echt heerlijk geweest! Er even uit, de zeelucht ruiken, het ruisende water horen en de wind door je haren voelen. En alle drie de zintuigen waren natuurlijk ook op elkaar van toepassing. Nu nog 4 weken (min twee dagen dan) wachten tot ik Hem weer zie :(