Joepie, over drie nachtjes slapen komt mn dinnetje langs! Heb er weer zo’n zin in om haar even te zien. Weer even kunnen kletsen over onze Heren, over Hun leuke en minder leuke kanten. Maar ook haar kids weer even zien, ik vond het de vorige keer zulke schatten, eens kijken of ze dat nu nog steeds zijn. En haar man even iets langer zien, eens kijken of haar man en mijn man het met elkaar kunnen vinden. Dat laatste en voor de eerste keer kinderen over de vloer, maken het meteen wel spannend voor me. Wat als de klik er tussen de twee heren niet is? Wat als de kinderen zich vervelen? Natuurlijk komt dat vast wel goed en als de klik er tussen de heren niet is, dan gaan ze maar eerder naar huis ofzo. Komt ook echt wel goed, want manlief is op zich niet zo moeilijk met mensen en ook de man van dinnetje kwam niet als ‘ik-kan-moeilijk-met-anderen-omgaan-type’ over. Maar goed, doemscenario’s doemen natuurlijk meteen op in mijn hoofd.
Verder heb ik, vorige week eigenlijk al, een opdracht van Hem gekregen. Ik heb altijd gezegd dat Hij zich absoluut niet moet gaan bemoeien met mijn dagelijkse gang van zaken, maar natuurlijk als ik dan iets van dinnetje lees, kriebelt het wel. Maar dit keer is het wel zo iets dat niet met onze D/s te maken heeft. Ik loop al een paar jaar te sukkelen met school, stel altijd alles uit. Nu heeft Hij (bijna letterlijk) voor de broodnodige stok achter de deur gezorgd. En ik ben er zo blij mee, heb het zo nodig dat iemand me ‘dwingt’ om er aan te gaan zitten. Elke week heeft Hij een deadline gegeven en consequenties gegeven voor als ik die deadline niet haal. Natuurlijk wil de streber in mij elke week aan die deadline voldoen, wat een strakke planning in gaat houden. Gelukkig merk ik nu al dat het zijn vruchten afwerpt, dit had ik eerder moeten hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten