Ik weet het, het is stil. Voornamelijk door mijn lange dagen op werk, ze hebben me blijkbaar hard nodig. Dan 's avonds minder snel de behoefte om iets te schrijven, maar gewoon lekker op de bank te hangen met mijn man.
T gaat wel ok, de ochtenden ben ik alleen en moe, en dus gevoeliger voor emoties. Ik voel me alleen en n beetje verdrietig. Dit is eigenlijk over, zodra ik me onder de mensen begeef, dus dat is goed. Verder zweef ik eigenlijk nog steeds n beetje na van afgelopen weekend. Ben zo ontzettend trots op mezelf. En Hij ook op mij, aangezien het van subke naar slavinnetje is gegaan. Moest letterlijk met mijn ogen knipperen toen hij me zo noemde! Zo trots op!
Verder hou ik jullie, natuurlijk, op de hoogte, zodra er weer iets speelt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten