Terugblik

De afgelopen week is druk geweest, te druk eigenlijk om mijn gevoelens een plekje te geven. Ik merk het vooral op de momenten dat ik even alleen ben. Gedachten, gevoelens en vooral emoties schieten volop door mijn hoofd en lichaam. Het ene moment hyperactief, druk en uitdagend, het andere moment rustig, teruggetrokken en emotioneel. Op die momenten dat ik alleen ben, denk ik vanzelf terug aan Hem, aan ons en aan het verloop van onze D/s. Eerder was ik aan het twijfelen, vooral over Hem. Manlief hoorde me zuchten en ik gooide er alles uit. Wat manlief vervolgens zei was verdrietig, maar ook heel mooi. Mocht er ooit, door wat dan ook, een einde komen aan deze D/s, betekent dat het einde voor mij en BDSM. Want zoiets moois kan ik niet meer terugvinden. Wat ik nu met Hem heb, is zoveel meer dan een simpele D/s. Manlief geeft ook aan dat hij Hem als een vriend beschouwt en dat het daarom zo goed voelt. Waar hij eerder misschien wat moeilijk deed over weekenden met BDSM voor mij, doet hij er nu redelijk makkelijk over. Hij weet dat ik terugkomen, dat ik ook tijdens het weekend aan hem denk. Daarbij is hij ook een beetje egoïstisch, want doordat ik weg ben kan hij lekker zijn eigen gang gaan. Maar het vertrouwen dat hij me schenkt is zo ontzettend groot! En daar ben ik hem echt heel dankbaar voor. En het feit dat hij ook ziet dat mijn D/s niet zomaar een D/s is, ben ik heel blij mee.

Mijn twijfel heb ik natuurlijk ook bij Hem neergelegd. Het blijft iets dat ik moeilijk vind. De woorden van een eerdere dominant blijven door mijn hoofd galmen 'je ziet beren op de weg'. Ik ben best bang dat er een moment gaat komen dat Hij vindt dat ik te veel zeur, te veel dingen zie die er niet zijn, te onzeker ben. Daarentegen weet ik ook dat Hij juist wil dat ik dit soort gevoelens naar Hem toe uit, zodat Hij weet wat er speelt. En ik weet ook dat Hij er vervolgens een goede verklaring op laat volgen, zodat alles weer goed zit bij mij. Hij is juist dankbaar dat ik dit soort dingen vertel en doet het niet af met gezeur. Maar goed, de twijfels heb ik neergelegd en Hij heeft ze weggenomen. Met zoveel rust, kalmte en liefde, dat ik nu bij die gedachte wel weer de tranen over mijn wangen kan laten stromen. En nu is het weer helemaal goed, maar mis ik Hem wel, voor die ontzettend lekkere knuffel eigenlijk! Jammer dat Hij zo ver weg woont...