Overgave

Het was een razend drukke week. Een dag meer dan normaal gewerkt, en niet eens met al te veel problemen. Waarschijnlijk hielpen alle complimentjes en last minute veranderingen in werkzaamheden daar wel bij. Daarbij eindelijk de lang uitgestelde kop thee met een vriendin. Ondanks dat het dus druk genoeg was, zijn er genoeg momenten om mijn gedachten even naar Hem af te laten dwalen. Ik ben er deze week achter gekomen dat we door afgelopen weekend alweer een stap dichter bij elkaar zijn gekomen. Het lijkt wel of elk weekend daarvoor zorgt! Door twee bijzondere gebeurtenissen heb ik geleerd om te vertrouwen op Hem. Dat deed ik al wel, maar toch hield altijd zelf een beetje de controle. Bewust, onbewust, merkbaar of alleen in mijn hoofd. Deze week waren een aantal momenten die ik voor dit weekend niet snel gedaan zou hebben. Ik zou toen tegen gesputterd hebben. Al was het dan maar voor de vorm, ik wilde kunnen winnen als het ware. Ik hou van wedstrijdjes. Deze week heb ik meerdere malen gedacht: maar ik hoef niet te winnen, ik wil niet winnen en ik kan niet winnen. Het besef hiervan was mooi, ik vertrouw erop dat Hij weet wat goed voor me is. En het maakt me rustig, sereen, gelukkig vooral. Het zorgt voor die kleine glimlach rond mijn lippen en die twinkeling in mijn ogen. Daarbij komt ook nog eens dat het eerstkomende half jaar al weer vast staat met weekendjes. En een deel van die invulling lijkt me, ondanks mijn angst, eigenlijk nog wel spannend ook. Ik heb in ieder geval voldoende tijd om er aan te wennen en ik vertrouw Hem dat Hij weet wat ik wil.