Na het gesprek van de week, had ik echt nog behoefte aan een echte knuffel. En natuurlijk is een vrijdag met hem nog veel leuker dan een vrijdag niets doen. Met vriendlief een deal gemaakt en ik mocht gaan. Gister nog geprobeerd in het midden te laten of ik daadwerkelijk zou gaan. Naturlijk wist ik dat allang, maar wilde hem verrassen...
Jammer genoeg is dat gedeeltelijk mislukt, hij smste vanochtend en vroeg ook meteen hoe laat hij me op moest pikken. Had de wandelroute al uitgestippeld dus heb ik maar gezegd dat het niet hoefde. Natuurlijk zei ik niets over de tijd. En zo was ik nog net op tijd, vlak voor de regen, bij hem thuis. Anders was mijn verrassing nog niet gelukt. Hij was vanzelfsprekend blij met mijn komst! Vrijwel meteen naar boven om de single tail te voelen en zien. Nog steeds grinnik ik om mijn opmerking dat ik m best even door mijn handen wilde laten glijden. Maar wat een heerlijke zweep! Blijkbaar werd mijn huid echt dikker op de plekken waar hij me raakte. Zo lekker gevoelig! Natuurlijk hebben we ook nog uitgebreid van elkaar genoten en in bed liggen knuffelen. Juist het van elkaar genieten was zwaar, lang heb ik in dezelfde houding op mijn knieen gezeten en dat voel ik nu al.
De innerlijke mens is ook goed verzorgd met een heerlijk broodje in een zeer regenachtig bos. Ook kwam cultuur nog aan bod, alleen konden we niets volledig genieten van de cultuur vanwege een bruiloft die helemaal niet ging zoals ik het zou doen, maar goed ;). De dag afgesloten met een heerlijk open gesprek over principes en gevoelens. Fijn dat dat zo serieus en gelijkwaardig gingen. O ja, was aan het eind ook wel trots op mezelf dat ik mezelf afsloot van nóg een orgasme. Hem lekker een keertje niet laten genieten van mijn gemak daarin :P
En nu in een iets te warme metro na een heerlijke treinrit. Af en toe oogjes dicht, favo muziek op en naar het landschap kijken. Ik merk toch wel dat het vermoeiend is, kan altijd makkelijk slapen als ik bij hem ben geweest! We kunnen dus wel concluderen dat het een goede besteding van een anders saaie, natte, grijze vrijdag is geweest. Dank u (of je) wel Meneer!
Zoals te lezen valt, heb ik dit stukje gister al geschreven. Ik heb alleen nu pas tijd om het te plaatsen. Nu kan ik ook meteen de 'gevolgen' van gister laten weten natuurlijk. Geen enkele striem meer te zien (gisteravond nog een enkele zachtroze striem) en volop spierpijn: bovenbenen, buikspieren, schouders, armen en het lijkt alsof ik op mijn jukbeen en slaap een gigantische blauwe plek heb, maar die zit er niet. Blijft altijd een mengeling tussen: 'gadver ik wil die napijn niet' en 'heerlijk, die napijn doet me terugdenken aan mooie momenten'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten