Rust

Ik was zo ontzettend aan het stuiteren en rellen vorige week. En ik wist precies hoe het kwam. Tot Meneer mij er naar vroeg. *slik* Ik had het net al in mn boekje geschreven, mocht ik niet nog een weekje lekker rellen? Voelde wel goed namelijk. Kijken waar de grenzen lagen enzo. Maar ik moest het echt vertellen. En ik wist dat er iets zou gaan veranderen. En dat gebeurde ook. Een erg serieus gesprek gehad over de eventuele gevolgen en mijn angsten. Het heeft me rustig gemaakt, maar ook bang. Daarom ben ik ook zo blij dat we vrijdag samen gaan genieten van het mooie weer. Ik heb een klein gaatje, hij heeft ook tijd, dus gaan we samen koffie doen. Wat ben ik blij dat ik even kan praten zonder dat ik het gevoel heb dat het van kostbare speeltijd af gaat!