Leeg hoofd

En meteen mijn belofte inlossen:

Natuurlijk weet ik wel waar ik aan ga denken als ik een stuk ga lopen. Ik had het nodig. Even alleen met mijn eigen gedachten. Een afsluiting van een roerige week, een week vol emoties. Ik had de frisse buitenlucht en het windje heel even nodig om alles op een rijtje te zetten. En natuurlijk weet ik dat ik dan voornamelijk aan Hem ga denken. Hij is de voornaamste reden van mijn roerige week. Begin van de week was ik bezig met de afsluiting van wederom een mooi weekend. Einde van de week laaiden emoties op door iets dat Hem voornamelijk raakte. Maar ondertussen was ik er ook veel mee bezig, ook door de timing van dat nieuws. Ik zat toch al niet lekker in mn vel. En dat wat ik nodig had, lichamelijke ontlading, kon om die reden ook al niet. Die lichamelijke ontlading had ik blijkbaar écht heel hard nodig, want gister kwam ik als een speer, onder de douche, toen ik alleen maar even aan mijn tepels zat en me aan het gevoel overgaf. Het deed me goed. Natuurlijk dacht ik tijdens de wandeling ook aan zijn belofte de volgende keer niet te beginnen met een knuffel, maar te beginnen met mij mijn plek te laten zien. Het is weer voer voor geile kriebels. Die knuffel is oh zo lekker, maar heb ik m ook nodig? Wil ik dat hij begint met die knuffel of wil ik meteen op mijn plek gezet worden? Vanzelfsprekend fantaseer ik erover en ook dat zorgt voor geile kriebels. Ik wil het zeker wel, meteen op mijn plek gezet worden. Zoals ik al vaker heb gezegd: ‘kom maar op’. En weer merk ik dat ik steeds verder ga, in mijn overgave naar hem. Ik vertrouw hem, dat hij weet wat hij doet met mij. En ik weet dat als hij een keer, onverhoopt, te ver gaat, hij mijn vertrouwen heeft en ik hem dat kan vergeven. Ik weet dat hij er dan voor me zal zijn.

Natuurlijk heb ik ook nog andere gebeurtenissen van de afgelopen week laten passeren, maar die horen hier niet thuis. Die ga ik lekker privé besprek, hier thuis, met vriendlief, onder het genot van de paashapjes en een lekker glas wijn.