Het is stil op mijn blog, ik weet het. Werk neemt ook een ontzettend groot deel van mijn tijd en energie weg. Daarnaast ook nog eens een sociaal leven dat in stand gehouden moet worden, hey zorgt er allemaal voor dat ik geen inspiratie heb om te schrijven. Nu wel...
Meester en ik bellen regelmatig, elke doordeweekse dag eigenlijk wel. Soms als een van ons onderweg is, soms als we allebei thuis zijn. Die laatste variant is het fijnst, we hebben de tijd en kunnen alles bespreken en we hebben onze aandacht bij het gesprek. De andere variant is vaak wat oppervlakkiger. Meeluisterende medepassagiers en verkeer zorgen voor afleiding. Tot nu toe hebben we daar een erg prettige balans in gevonden. Tot gister Meester opeens zei dat Hij die balans weer om gaat gooien. En wat ik altijd heb bij dit soort veranderingen, had en heb ik nu ook weer. Ik word er verdrietig van, kom weer met beide benen op de grond te staan en ga reflecteren. Bij het reflecteren, komt de titel van deze blog om de hoek kijken: we moeten weer levelen.
Ja, we weten van elkaar wat er speelt. Ja, we geven onwijs veel om elkaar. Het zit echt wel meer dan goed bij ons. Maar zo af en toe heb ik het gevoel dat we weer moeten levelen. Dan zijn we teveel op de automatische piloot bezig en voelen we te weinig wat de ander bezig houdt. Het blijft een struikelpunt bij ons. Ik ken de worstelingen van Meester, hoe houdt Hij het BDSM stukje op een stabiel niveau. Zeker nu met onze weekenden, die behoorlijk heftig zijn, zorgt het voor grote pieken en dalen. De basis blijft er wel, het verschil tussen ons ook wel. Maar soms zijn we gewoon te gelijkwaardig en moeten we weer levelen. Zo ook nu dus.
Hoe het zich concreet bij mij uit? Tot vorig weekend was ik heel erg bezig met ons jubileumweekend. Dat begint volgende week vrijdag. Maar nu ben ik er helemaal niet meer mee bezig. Ik heb zin om Meester weer te zien natuurlijk, maar ik stuiter absoluut niet zoals het normaal is.
Zou het net zoiets zijn als met een klaarkomverbod? Dat is een stuk minder leuk als je geile kriebels niet getriggerd worden. Zou ik nu veel minder uitkijken naar het weekend omdat het gevoel niet getriggerd wordt? Hmm... Food for thoughts!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten