woensdag 28 maart 2012

Rollercoaster

Zomaar ineens schiet ik van de ene emotie naar de andere. Was ik zaterdag blij met alles, zo had ik het zondag best lastig vanwege het missen van contact. Zeker bepaalde last minute aanpassingen daarin vond ik lastig. Gelukkig brachten manlief en de tuin genoeg afleiding. Maandag was ik uitgelaten, vrolijk en druk. En toen kwam het dieptepunt. Gisterochtend was de meest rotte ochtend die ik tot nu toe heb meegemaakt. Ik was nerveus en mn ochtendritueel verliep niet zoals normaal. Alles ging mis en dat reageerde ik af op twee mensen: manlief en Meester. Meester had de tijd om me virtueel vast te pakken. Dan gaan bij mij de sluizen open, lief doen tegen mij terwijl ik een kreng was, brengt schuldgevoelens naar boven en dan ga ik huilen. Mijn ouders zouden dat vast herkennen. Na een ruzie hoefden ze alleen maar te zeggen dat ze van me houden en ze konden de zakdoeken weer aan gaan slepen. Dus ook dit keer. Wel een vervelende timing, want ik zat in de metro. Het hielp alleen wel, even tot rust komen. Op mijn werk aangekomen eerst het verhaal voor lief dinnetje op papier gezet en eigenlijk kon ik er wel om lachen. Ik had zelfs amper last van een laat-me-met-rust-anders-bijt-ik-bui. Tot ik naar school moest, in een keer werd alles duidelijk: ik was gewoon nerveus en bang, omdat ik mogelijk slecht nieuws kon krijgen. Doemdenker dat ik ben had ik in gedachten mijn collegegeld al stop gezet. Gelukkig kwam het niet zover en kreeg ik goed nieuws. Later, thuis, belde ik met Meester, zoals bijna elke dag. Weer schoten de tranen in mn ogen. Ik concludeerde dan ook, terecht, dat mijn traanbuizen wel weer genoeg schoon gespoeld waren. Ik viel echt uitgeput neer in mn bed, maar schoot meteen weer in de stress modus, toen ik bedacht dat ik een belangrijk tentamen precies na ons komende weekend heb. Dat al korter is dan ik zou willen vanwege werkverplichtingen. En nu noet ik ook nog leren! Gelukkig is het wel een vak waar Meester me bij kan helpen. Maar of ik dat wil...

Voorlopig zijn mn emoties weer op een vlakker stuk van een achtbaan terechtgekomen. Komt goed uit, vandaag een sociale werkdag: trainen en vergaderen.

Geen opmerkingen: