Gisterochtend had ik last van een subdipje na een geweldig, lang weekend. Gisterochtend had ik ook zo het verslag kunnen schrijven, ik moest het een plekje geven. Jammer genoeg had ik daar de tijd niet voor. Jammer genoeg zou het een drukke dag worden waardoor ik al snel geen last meer had van dat dipje. Schrijven was dus ook niet meer nodig. Ik heb gister wel het een en ander op papier gezet, maar het voelt niet goed om dat online te zetten. Het is niet mijn beste verslag geworden. Toch wil ik met jullie delen hoe mijn weekend was, in grote lijnen dan.
Het was een extra lang weekend, ik was er eerder dan normaal en ging later dan normaal weg. We hebben daardoor een super relaxed weekend gehad met de nodige goeie gesprekken, 1-op-1, maar ook met lief kreng erbij. Zij en ik hadden heel sneaky, zonder Zijn medeweten, gepland dat zij zaterdagavond zou komen. Wat was dat geweldig! Vrijdag en zaterdag verliepen redelijk rustig, het grootste gedeelte ben ik alweer kwijt, puur omdat de momenten met lief kreng erbij zoveel indruk hebben gemaakt!
Lief kreng kreeg van mij, en ook een beetje van Hem, toestemming om de zweep ook te hanteren en vanaf dat moment veranderde er iets. Opeens voelde ik een extra hand op een borst, opeens voelde ik haar lippen, het maakte het allemaal net wat intenser. Later ook tijdens het zwepen was het zo bijzonder. In het begin nog wat onwennig, maar al snel gemeen en pijnlijk. Ik merkte ook bij mezelf dat ik mezelf tegenhield om te genieten zoals ik dat normaal doe, er zat een rem op. Op een gegeven moment ging de knop om en kon ik me volledig, aan allebei overgeven. Dat leverde zoveel mooie momenten op dat ik van allebei na afloop meerdere keren heb gehoord, hoe mooi het was en hoe trots zij op me waren. Ik voelde me geliefd, erg geliefd.
Maandag was ook een bijzondere dag, Meester en ik hadden een deal gesloten en eigenlijk bevielen allebei de kanten van die deal ontzettend goed. Ik ervaar er nu nog de gevolgen van. Half slaperig ging ik op weg naar huis en onderweg heb ik de airco maar aangezet, omdat mijn ogen bijna dicht vielen. Thuis ben ik dus ook in een diepe, droomloze slaap gevallen.
En nu? We zien wel hoe het verder gaat. Ik stoei in mijn hoofd nog met een aantal zaken, zoals het verschil in geven en nemen. Ik ben heel slecht in alleen maar nemen en ik wil heel graag geven, maar ik kan het (nog) niet. Allebei zeggen ze me dat het niet erg is en dat het komt als het komt. Toch moet ik het nog een plekje gaan geven. In elk geval voelt het goed, zo met zijn drietjes. Zo goed, dat ik ze allebei mis...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten