Foreplay

Ik ben nooit echt goed geweest in foreplay. Het is heel dubbel: of het kan geweldig worden of het valt alleen maar tegen. Eigenlijk weet ik het liefst niets van wat er in een weekend kán gaan gebeuren. Er kan altijd iets anders lopen waardoor 'beloftes' niet worden nagekomen. Dan heb ik mezelf dus misschien bang gemaakt voor niets. Of het beeld in mijn hoofd is zoveel groter geworden dan het in werkelijkheid gaat gebeuren, dat het tegenvalt. Meestal probeer ik me dus zo min mogelijk mee te laten slepen in het voorspel.

Dat is deze week niet anders, maar toch kan ik niet helemaal voorkomen dat een aantal van die beelden wel in mijn hoofd zitten en op de meest ongelukkige momenten naar boven komen. Zo was ik vanochtend boodschappen aan het doen, speciaal in opdracht nog wel, ik lijk wel gek! En opeens kwam ik bij een beeld dat Meester vrijwel direct na vorig weekend al in mijn hoofd geplant had. Ik was even kwijt dat ik de parkeerplaats opgereden kwam zeg maar. Het beeld is, net als foreplay, een dubbel iets. Het bezorgt me kriebels in mijn onderbuik, maar tegelijk weet ik niet of het me gaat bevallen. Gelukkig speelt het eerste de boventoon, maar spannend is het wel. Toch, mijn ervaring leert me dat ik me er niet te veel op moet verheugen, er kan zomaar iets tussen komen, waardoor het opeens niet meer kan gebeuren. Teleurgesteld worden is nooit leuk, dus moet ik mezelf in bescherming nemen. Aan de andere kant, me er wel op verheugen maakt de aanloop in elk geval een stuk leuker!

En zo zijn er nog een aantal beelden die Hij in mijn hoofd gestopt heeft, maar naar die beelden kijk ik dan weer minder uit. Dus die kan ik dan weer makkelijker negeren.