De laatste 'day before'

Het is maar een moeilijk iets, een beëindigde D/s. Zeker als dat niet zonder ruzie is gegaan en je elkaar toch nog regelmatig spreekt. We zijn nu ondertussen bijna 4 weken verder en nog steeds knaagt er het een en ander. Dat had ik tot eerder deze week keurig weten te verstoppen, diep van binnen. Ergens in een doos, die doos weer in een schatkist en die schatkist weer in een kluis. Dat idee zeg maar. Een heel lief vriendje wees me op de het bestaan van de kluis en wist die zomaar even te openen. Opeens stond ik weer met beide voeten op de grond en sloeg ik aan het piekeren. Wat als hij nou eens gelijk had? Ik kreeg ook meteen weer alle twijfels die ik had tijdens onze relatie. Dat appje met de goedbedoelde knuffel viel ook totaal verkeerd. En nu het nog steeds stil is op de app, maar ik wel weet dat hij weer zou kunnen appen, ben ik teleurgesteld. Want ik mag hem niet meer claimen, ik mag niet verwachten dat hij de volgende ochtend meteen weer aan mij denkt. Toch doet het pijn dat hij niet aan me denkt.

Het is ook gewoon even niet eerlijk! Morgen maar eens kijken of ik het eerlijk kan gaan vinden!