mijn verjaardagsweekend van 2013

Wat een heerlijk weekend is het weer geweest. Het begon wat hobbelig, maar dat is later dubbel en dwars goed gemaakt. Blauwe plekken zijn dit keer aan de kleine kant en niet meer dan een schaduw. Ook mijn spierpijn valt dit keer mee, de enige plek waar ik spierpijn heb, komt niet eens door het spelen. Hoe het wel komt, lees je na de klik!




Soms heb je van die dagen dat je al na je ontbijt weet dat dit een dag vol tegenslagen gaat worden en dat ie maar beter zo snel mogelijk voorbij zou moeten zijn. afgelopen vrijdag was er zo een. Die ochtend moest ik al mijn spullen naar de auto brengen en bij een laatste blik in de spiegel zag ik dat ik mijn haren niet had gedaan. Waar was ik met mijn gedachten? Die gedachte zou ik die dag nog een paar keer hebben. Even later zat ik geïnstalleerd in mijn auto, kwam ik er achter dat mijn cupcakes en cake pops nog thuis stonden. Weer terug naar huis en toen wel op weg naar werk, na onderweg ook nog een paar keer gedacht te hebben: was deze dag maar 12 uur verder. Wat een idioten op de weg die ochtend. Ook mijn werk liep niet geheel lekker, maar daar zal ik jullie niet mee lastig vallen. Rond half 5 hield ik die dag voor gezien. Mijn normale route stond vol file, dus koos ik de langere route, zonder file. Althans, dat dacht ik. Ik dacht het beter te weten dan mijn navigatie, maar dat had ik niet moeten doen. Ik sloot achteraan in een stilstaande file en kon nu echt geen kant meer op. En in plaats van iets na zessen aan te komen, was ik er pas rond zevenen. Natuurlijk kwam ik er vlak voor arriveren achter dat ik het ontbijt voor de volgende ochtend vergeten was, net als de papieren die ik voor mijn werk van maandagochtend al had uitgeprint en nodig zou hebben. Ik kwam dan ook redelijk geïrriteerd binnen bij Meester, die al zat te wachten op mij. Hij had zelfs al slingers opgehangen en mijn plekje was ook versierd. Het was eerst tijd voor een knuffel en het spuien van mijn frustraties. Ook mijn zeer passende cadeautje nam ik in ontvangst. Vervolgens werd het tijd voor boodschappen en eten. Na het eten werd ik naar boven gedirigeerd en werden mijn openstaande punten ingewisseld. Die mag ik gelukkig altijd in ontvangst nemen terwijl ik los sta, dan kan ik de pijn veel beter handelen. Dat ging later wat minder goed. Met opgebonden borsten, handen naar boven en tepelklemmen die vast stonden aan het plafond, kwam Meester met de cane aanzetten. Omdat ik dan geen kant op kan, is het zo moeilijk om te gaan met de pijn. Gelukkig weet ik in de meeste gevallen, zo ook nu, altijd wel een manier te vinden waarop ik wel kan bewegen. Ik was het geheel eens met Meesters opmerking na afloop, dat Hij steeds beter in touwtjes werd. Ik had heerlijk gehangen in de touwtjes, zonder ergens last van te krijgen. Het enige waar ik last van had, waren de cane en de single. Dat moest ik maar even voor lief nemen *wink*.

Redelijk op tijd zijn we in bed gedoken, allebei nogal duf. De volgende ochtend hebben we rustig, doch met enige haast, ontbeten. Er stond namelijk nog een winkeltripje te wachten, ik zou een BH krijgen. Op het moment van vertrek zag ik Meesters ogen nog even twinkelen. Die week had ik gevraagd of ik een slipje tijdens het winkeltripje aan mocht, bij wijze van uitzondering. Lingeriemevrouwen willen nog wel eens het hokje in komen om advies te geven. Mijn grens, maar niet de Zijne. Sterker nog, omdat Hij het onzin vond, zou Hij mijn grens niet accepteren en moest ik mijn stopwoord gaan gebruiken als ik echt niet wilde. Hell no! Die vrijdag heb ik het er met lief dinnetje en met subbevriendje over gehad. Vooral de laatste gaf me goed advies: gewoon je jurkje tot rok maken. En dat ging verrassend goed. Dus toen Meester zaterdag zei dat ik toch mijn slipje wel aan mocht en ik zei dat ik dat niet zou doen, twinkelden Zijn ogen van plezier. Heel even keek Hij verbaasd, maar al snel was Hij, best wel trots op me. Deed ik toch zomaar iets dat eigenlijk een grens van me was. Ik vertrouwde Hem dat Hij wel zou weten wat goed voor me was en wat wel en niet kan. En terecht heb ik daar dus op vertrouwd! We gingen op weg en na de eerste winkel zonk de moed ons een beetje in de schoenen. Mijn BH-maat is niet de makkelijkste en dit winkelcentrum niet het grootste. Gelukkig had een andere winkel meteen de beste BH in mijn maat en gelukkig vond Meester die ook helemaal goed. Dat moest gevierd worden met (nog meer) taart en een kop koffie bij een door ons zeer geliefde restaurantketen. Onze eerste kop koffie hebben we daar gedeeld en het brengt nog steeds een lach op mijn gezicht. Tijdens de kop koffie kwam er een goed gesprek op gang over de toekomst van Meester en gaf ik Hem nog een goed idee. Zo goed, dat daar meteen een aantekening op Zijn telefoon over kwam te staan. Voelt altijd wel goed dat ook ik advies kan geven in onze D/s, dat niet alleen Hij Zijn levenservaring met mij kan delen. Dat ook ik blijkbaar een goede kijk op sommige dingen heb die Hij nog niet had gezien. Ik weet niet meer hoe we vervolgens op het idee zijn gekomen, maar opeens zaten we in de auto naar het Haagse. Toch even goed ontbijt halen en naar het strand, even uitwaaien. Wat was het daar koud en winderig! Precies goed. Daar komt ook meteen mijn spierpijn van. Al dat zand was zo mul, dat ik spierpijn in mijn kuiten heb gekregen. In een strandtentje hebben we nog een goed, maar moeilijk gesprek gehad. Tot twee keer toe heb ik mijn tranen verwoed weggeknipperd en –geslikt. Het loste het een en ander wel op, daarna ging het weer wat gemakkelijker. Al lopend over de boulevard kwamen we gelukkig een Indiaas tentje tegen. Nog nooit gegeten en het had mijn voorkeur. De prijs viel mee, er zaten Indiase gasten, er was een onbeperkt buffet en het zag er gezellig uit. De bediening bleek alleen, op zijn zachtst gezegd, ietwat apart. Toch hebben we heerlijk gegeten. Over een donker strand zijn we terug gelopen naar de auto. Ik had van de heenrit nog een orgasme over en omdat het donker was, durfde ik dat wel in het openbaar op het strand, in te wisselen. Wat een lekker gevoel om mijn jurkje op te tillen, wetende dat er op 50 meter mensen zitten, maar dat ze toch niets kunnen zien. Eenmaal bij de auto, gingen we op weg naar het echte Noord Holland.

In de auto hebben we voor de afwisseling eens zitten praten, dit keer over een aantal complottheorieën. De muziek hadden we dit keer niet eens nodig. Eenmaal in Zaandam, heerlijk geknuffeld met lief dinnetje en haar Meester. Ik heb hem volgens mij wel goedgekeurd. Ook bij hem zit ik wel op een zelfde niveau dat ik hier en daar wat terug kan zeggen, waar ik dat ook had met haar vorige meneer. Maar bij deze Meester werkt de verbale uitdagingen een stuk minder op mijn zenuwen en een stuk minder op Meesters irritaties. Het gaat een stuk gemoedelijker zeg maar. Jep, lief dinnetje, hij is goedgekeurd! We hebben gezellig bij gekletst, hoewel ik dinnetje natuurlijk twee weken terug nog had gezien. Al snel stond dinnetje vast aan het kruis. We hebben even toegekeken en toen besloot Meester dat het ook voor mij tijd werd. Vanwege een oude blessure werd ik vastgezet op een wiebelige kruk. Eigenlijk heel lief en teder begon Meester me te strelen. Maar eigenlijk op zo’n manier dat ik het maar irritant vond. Overal kippenvel en overal gekriebel. Ik kon helemaal niet meer stil zitten toen Hij begon te druppelen met koud water. Dat deed Hij voornamelijk langs mijn ruggengraat en wat een rot gevoel gaf dat. Later hoorde ik dat lief dinnetje klaar was met haar opwarmrondje. Ze gaf een paar opmerkingen tijdens het spel, gewoon gezellig en leuk. Het werd wel irritant toen ik haar naar adem hoorde happen. Ik zag niets, kon niets en zij vond het maar gemeen wat Hij van plan was. Aaaarg! Ik onderging al niet vol vertrouwen Zijn strelingen en deze reactie hielp zeker niet bij het vertrouwen in Hem. Blijkbaar had Hij de elastiekjes erbij gepakt en begon Hij me er mee te beschieten. Ik ga die krengen echt nog een keer doorknippen! Daarna werd de zweep erbij gehaald en mocht ik weer gaan staan. Wat was mijn rug daar dankbaar voor! Maar die zweep, ik weet t niet. Ik kon m dit keer niet aan en ik werd serieus bang toen Hij zei dat ik er nog 10 moest krijgen, voordat het klaar was. Ik hing vast, goed vast, maar toen Hij eenmaal klaar was, wilde ik los en heb mezelf uit mijn boeien weten te trekken. Het was weer een heftige, ik was echt zo boos en teleurgesteld in mezelf. Ik kon niet eens volhouden wat Hij van plan was. Aan Zijn voeten ben ik langzaam weer op aarde geland. Volgens mij heb ik een behoorlijke tijd wezenloos voor me uit zitten staren. We zijn nog even naar boven gelopen om te kijken bij lief dinnetje. We hebben een kop koffie gedaan en zijn halverwege de nacht terug gegaan naar het Brabantse. Ik ben in slaap gesukkeld en halverwege werd ik wakker. Het gevoel was weer zo goed. Ik was zo trots op Meester en mij, dat ik Hem een paar minuten aan heb zitten kijken. Als ik had kunnen huppelen, had ik dat gedaan!

Zondag hebben we eindelijk het door mij aangeschafte ontbijt genuttigd, errug goed! Maar dat mag ook wel als het van dé PC Hooftstraat-bakker van Den Haag komt! Helaas werkte de techniek niet helemaal mee zoals we wilden, maar dat mocht de pret niet drukken, mijn verjaardag was nog niet voorbij. Al snel haalde Hij het beruchte zeiltje erbij. Dan weet ik dat ik het niet leuk ga vinden wat er gaat gebeuren. Ik werd vastgezet met mijn voeten en handen aan de haak aan het plafond. Hij vroeg me wat er allemaal op een verjaardag gebeurde en voor bijna elk antwoord had Hij wel een actie bedacht. Ik werd aangekleed met slingers, versierd met woorden en om het af te maken ondergespoten met slagroom *jakkieeeee*. Bij een verjaardagsfeestje horen ook spelletjes volgens Meester. Opeens wist ik waarom lief dinnetje zo’n hekel heeft aan spelletjes! Ezeltje prikje werd omgetoverd tot het blindelings zoeken naar de dildo, ergens op de zolder. Nou is die niet zo heel groot, maar ik zag niets! Mijn handen zaten ook nog eens op mijn rug en mijn voeten waren glad van de slagroom. Toch heb ik de dildo twee keer gevonden. Toen was het tijd voor koek happen. Nog steeds vind ik mijn oplossing geniaal! Dit spelletje werd maar een keer gespeeld, anders zou het volgens mij niet goed gaan bij Meester *grijnssss*. Eindelijk werd het tijd voor mijn cadeau van die dag. Ik was 29 geworden en dus mocht ik 29 keer klaarkomen. Zucht, goddelijk! Bij 29 was ik ook echt wel op en uitgeteld. Met trillende benen zijn we onder de douche gekropen. Eindelijk kon ik alle slagroom van me af wassen, brrr, wat stonk dat! In bed hebben we nageknuffeld en gepraat. Onze hoogte- en dieptepunten passeerden de revue, maar ook hoe we de toekomt zien. Het centrale thema van het weekend (waar later nog een blog over gaat komen) bleek wel mee te vallen.

In een recordtempo hebben we opgeruimd, ingepakt en gekookt (handig, caesar salade op het menu hebben staan maar geen sla kopen) en ten slotte hebben we ook de afwas gedaan. We hadden zelfs nog een uur de tijd om na te praten. Weer passeerden serieuze onderwerpen de revue. Ik ben op weg gegaan naar huis om manlief te verrassen met mijn vroege thuiskomst. Het was weer een heerlijk weekend waar we toch weer een aantal stappen in gezet hebben en waarbij dingen duidelijker zijn geworden. Dank U wel daarvoor, Meester!


Enneh, mochten jullie willen zien hoe Meester mij versierd had, check dan even Zijn Fetlife profiel! Ik had het zoooo niet naar mijn zin, maar dat is vast goed te zien!