Bonuspunten

Meester en ik bellen vrijwel elke doordeweekse dag, soms even snel elkaars dag bespreken als we allebei in de auto zitten, soms als we allebei ruim de tijd hebben en dus rustig nog meer zaken kunnen bespreken. Tijdens die gesprekken, die bij mij favoriet zijn, hebben we allebei onze aandacht bij het gesprek en gaat het naast de dagelijkse beslommeringen vaak over koetjes en kalfjes. Nog veel minder vaak dan soms bespreken we waar we staan in onze D/s. Als we er al de behoefte aan hebben om te evalueren, doen we dat vaak in onze weekenden. Face-to-face gaat dat toch een stukje makkelijker. En heel vaak hebben we het er niet over, we weten allebei dat onze D/s en ons gevoel voor elkaar heel sterk is en dat hoeft niet altijd uitgesproken te worden. Natuurlijk zijn er, in elk geval bij mij, van die momenten dat ik het nog sterker voel dan normaal en dan is een appje zo gestuurd. Ondanks dat ik weet wat Hij van me vindt, blijft het natuurlijk leuk om bepaalde dingen gewoon even te horen, zonder dat je er om vraagt.

Zo was er laatst een conversatie via de e-mail tussen lief dinnetje, mij en Meester. Zijn mail was aan haar gericht, met mij in de CC en in die mail noemde Hij mij even heel kort. Maar hoe Hij die woorden gaat gekozen, zorgde ervoor dat ik die regel een keer of 10 heb gelezen, met een grote glimlach op mijn gezicht. Spontaan scoorde Hij bonuspunten. Het voelde goed dat Hij, dat wat Hij voor mij voelt, zo liet merken aan lief dinnetje. En ja, lief dinnetje weet ook wat wij voor elkaar voelen, maar Hem dat zo uit zien spreken, is echt 'prrrrr'. Ik ga er spontaan van spinnen. 

Gister was toch wel het toppunt in de bonuspuntencompetitie. We hadden elkaars dag besproken en van het een kwam het op het ander. Een heel ontspannen gesprek volgde en waar ik altijd mijn woordje klaar heb staan, viel ik nu even stil. Wat Hij zei kwam recht uit Zijn hart en was zo ontzettend mooi, dat zelfs ik heel even mijn woordje niet klaar had. Het was nu niet het moment om te zeggen: ik ook van U. Dit moment had zijn eigen aandacht nodig. En dus nam ik de woorden, weer met een grote glimlach, dankbaar in ontvangst. 

Ons gevoel hoeft niet altijd bevestigd te worden met mooie woorden, we weten het wel. Toch, als het dan bevestigd wordt, is het des te mooier. Die bonuspunten (ja ik zie Uw glimlach nu voor me!) zijn voor de komende tijd binnen. Zouden de omstandigheden er naar zijn dat wij tot ons volgend weekend geen contact meer kunnen hebben: no problemo. Ik weet en voel dat het goed zit. Zou ons weekend gecanceld moeten worden om wat voor reden dan ook: no problemo. Nou ja, een beetje wel natuurlijk, want ik heb wel heul erg veel zin om Zijn cadeautje te geven. En waar ik in het begin onzeker was over Zijn gevoel voor mij, is dat de laatste tijd zo'n stuk verbeterd. Geen enkele keer meer twijfel ik aan Zijn intenties. En wat een verschil is dat met drie jaar geleden. Zo'n stuk relaxter om dit te voelen dan altijd maar onzeker te zijn en af te wachten op wanneer het fout gaat...