Wat een begin van mijn weekend zeg. Een dag dat ik eindelijk uit kan slapen. En toch is het nu net 7 uur en zit ik met de slaap in mijn ogen dit te schrijven. Ik had nog wel langer willen slapen, maar ik moet gewoon schrijven. Ik begon mijn weekend net met een nachtmerrie. Een droom waarin er best wel wat heftigs gebeurde met Meester en later ook met manlief. En voor ik wist dat het met allebei goed was, schrok ik wakker. Wat er gebeurde leek wel op een science fiction film die manlief en ik laatst zagen en doodeng vond. Het meest vervelende nu is dat allebei de mannen onbereikbaar zijn en ik dus niet even kan vragen of het goed gaat met ze. Want ergens diep van binnen ben ik een meisje dat dan meteen denkt aan de voorspellende kracht die dromen kunnen hebben. Maar aan de oppervlakte ben ik zo rationeel als maar zijn kan. Weet ik dat dit nooit gaat gebeuren en dat alles goed gaat met 'mijn' mannen. De een is hard aan het werk en aangezien ik geen luchtalarm hoor, is daar niets aan de hand. De ander ligt ongetwijfeld nog heerlijk in dromenland, Hij wel...
Zoals ik de laatste tijd wel vaker zegt: t komt allemaal goed schatje. En dus ga ik mijn ochtendritueel voor een vrije dag maar opstarten: ontbijten in bed met de tv aan. Fijn weekend allemaal
Geen opmerkingen:
Een reactie posten