De Laatste Ontmoeting

Afgelopen zondag hadden we elkaar na een geweldig weekend gedag gezegd, met de wetenschap, dat we nog maar 5 nachtjes zouden hoeven te slapen voordat we elkaar weer zouden zien. Er was voor mij dan dus ook maar vrij weinig gelegenheid om te gaan stuiteren. Tel daar een drukke eindejaars-werkweek bij op en je kunt je voorstellen dat er van stuiteren geen sprake was. Natuurlijk had ik er wel ontzettend veel zin in, niet omdat ik alleen Hem zou zien, maar ook dinnetje en haar Meester weer. Met dinnetje had ik wat eerder afgesproken zodat we rustig konden bespreken wat ons dwars zat over onze geweldige, lieve, onschuldige Meesters. Gelukkig waren we snel uitgepraat *kuch*. Hoe goed het ook gaat, je blijft kleine ergernisjes houden en dan is het fijn dat je even een luisterend oor hebt. Iemand die in dezelfde situatie zit en je van goed advies kan voorzien. Later voegde ook haar Meester zich bij ons. Meester had me de avond ervoor opgedragen dat ik Hem met U aan moest gaan spreken. Hallo! Ik heb al zo’n haat-liefde verhouding met Hem en dan ook nog eens met U aanspreken? Zo voelt het helemaal niet. Ik voelde me dus een beetje ongemakkelijk maar had mezelf voorgenomen om het aanspreken met je of U zoveel mogelijk te ontwijken. Dat lukte in het begin best goed. Tot het een keer echt niet lukte en ik maar gewoon U zei. De spanning was er af en dinnetje en ik begonnen de keren dat ik het wel zei, te tellen. Ging best goed, al zeg ik het zelf. Wat ook best goed ging, is dat R me een keertje niet op de kast kreeg, wat Hij normaal zo goed kan. Wie er wel regelmatig op de kast zat, was lief dinnetje. Ik heb echt zo gelachen! Zeker het spelletje met het ijsklontje was zeer plezant, voor R en mij wel in ieder geval. Dinnetje begon er op een gegeven moment wel de balen n te krijgen. Maar ja, altijd zo’n grote mond dat ze zoveel wil, dan krijgt ze het een keer aangeboden, is het wéér niet goed! Ik vond het in ieder geval wel leuk, beetje spelen met woorden. Fysiek zou ik het niet snel doen. Daarna nog even stress omdat er was miscommunicatie in de navigatiesystemen was ontstaan. Het ene TomTom systeem gaf de ene parkeergarage aan, die van Meester aan de andere kant van het dorp. Meester zat blijkbaar al in het restaurant, batterij van mijn telefoon was leeg en geen idee waar we heen moesten gaan lopen. Dan slaat bij mij de stress wel een beetje toe zeg maar. Gelukkig was het koopavond. Eenmaal binnen en na een heerlijke begroeting van Meester, voelde het al snel weer goed. Het eten was meer dan gezellig en lekker! Na het eten weer de zoektocht naar de auto, Meester is net zo goed in herkenningspunten terugzien als dinnetje: slecht! Ik vond het bijna bewonderenswaardig dat Hij wist waar Zijn auto stond in de garage. In de Berghut kwamen we natuurlijk net tijdens de speech binnen, het zou de laatste Ontmoeting worden. Geluisterd en onszelf omgekleed. Toen Meester eenmaal in gesprek was met een van de organisatoren vond ik het een goed moment om voor te stellen het cadeautje te geven. Voorgesteld, maar dat moest natuurlijk wel met een twist gedaan worden. Dinnetje en ik werden aan elkaar vastgebonden en moesten kruipend naar de drie mensen toe voor wie we het cadeautje hadden. Auw! Mijn rok bleef ook nog eens onder mijn knieën hangen, waardoor die half uitgleed. Gelukkig kon dinnetje het cadeautje erg goed en erg onderdanig aanbieden en heb ik maar ter plekke een klein bedankwoordje gezegd. Vraag me nog steeds af of het duidelijk was. Eenmaal die taak achter de rug, moesten we weer terug. Dinnetje weigerde en ging op haar kont zitten, waardoor zij werd meegetrokken en ik keisnel moest kruipen om het bij te houden. Ik voel mijn knieën nog steeds! Eenmaal terug, werden we vastgezet aan de verwarming. Onze handen vlak bij elkaar, maar wel genoeg bewegingsruimte. Reldametje als dinnetje is, moesten we elkaar maar los maken. Oei, wat vond ik dat erg om te doen! En wat was ik verbaasd om de reactie van Meester toen we terugkwamen. Hij zat echt keihard te lachen, vond mijn reactie weer tekenend voor hoe ik ben als Zijn slavin. Heel lief eigenlijk en meteen weer even een klein besef moment dat ik blij ben met hoe onze D/s is. Ik had op dat moment echt een inkakker. De hele week zat mijn hoofd al vol met watten (en bedankt Meester!) en mijn rug begon zeer te doen van het vele staan. We ploften op de bank, hebben nog even wat gepraat met vrienden en op dat moment had ik het helemaal niet erg gevonden om niet meer te gaan spelen. Natuurlijk waren er weer ouderwets kleine plagerijtjes en kon Meester het niet laten om gemeen te knijpen. Blijkbaar kregen we er allebei een opkikker van, want iets later stond ik met een blinddoek voor in de speelruimte vast. Hij heeft me gevraagd wat ik wilde, maar ik heb er niet eens over nagedacht wat ik wilde. Ik heb al eerder een harde les geleerd dat ik daar niet goed in ben. Ik laat het wel over me heen komen! Wat was ik daar blij mee. Meester besloot me te laten genieten dit keer. Eigenlijk was dat precies waarom ik niet durfde te beslissen. Ik wilde niet echt heel veel pijn, maar wat wel dan? Genoten heb ik. De verschillende zwepen kwamen heerlijk binnen. Richting het einde zaten er meer dan gemene slagen tussen, maar ook daar genoot ik toch wel van. Het gevoel is totaal anders, maar toch was het lekker. Die scherpe pijn, het wegademen van de scherpe randjes en dan weer terug gaan staan waardoor Hij weer kon gaan slaan. Heerlijk soezelig heb ik tegen Hem aangelegen, gedag gezegd tegen dinnetje en vrij snel daarna zijn we naar huis gereden. Een heerlijke rit, die nog werd afgerond met 2 harde klappen op de binnenkant van mijn bovenbeen. Een lichtrode plek tekent die plek van Zijn snoeiharde slagen nog steeds af. Wat ben ik daar weer trots op. Om drie uur kroop ik eindelijk in mijn bedje, om om half 9 al weer wakker te worden. Wat was dat verschrikkelijk vroeg! Maar ik heb er wel een geweldige dag voor teruggekregen! Mijn hart kunnen luchten bij dinnetje, eens niet op de kast laten jagen door R, dinnetje wel heerlijk op de kast kunnen jagen en daar van genoten, een heerlijk etentje met Meester en twee ontzettend goede vrienden, een laatste Ontmoeting die ontzettend gezellig is geweest en een geweldige afronding van de geweldige dag! Ik heb genoten! Bedankt lieve Meester, R en dinnetje!