Meester is net de deur uit, na een heel gezellig kopje koffie. Zodra Hij binnen was ben ik meteen om Zijn nek gevlogen, eerst die knuffel, en wat stond ik daar lekker! Even heerlijk in Zijn nek wegduiken en Zijn geur weer ruiken. Die geur alleen al kan me helemaal geruststellen en week maken. Eigenlijk moet ik Zijn geurtje eens thuis neerzetten voor zo af en toe ;-). Ik herken het ook altijd als iemand anders het draagt! Maar goed, meteen koffie gezet en aan Zijn voeten gaan zitten. Maar dat was toch niet helemaal zoals Meester het wilde. Nu begrijp ik waarom niet, maar op dat moment dacht ik echt: wát? Ik zit toch zoals ik altijd zit? Het was niet mijn houding die verkeerd was, maar meer mijn uitstraling, mijn ogen en brede glimlach. Meteen werd dat even gecorrigeerd en natuurlijk deed ik het weer niet goed genoeg. Elke keer weer moest ik terug, maar het was gewoon onmogelijk. Onderweg naar de keuken, moest Hij natuurlijk ook nog even heel hard op mijn billen slaan. Wat brandde dat zeg! Hij sloeg weer ontzettend hard, maar wel ontzettend lekker. Eenmaal weer terug op mijn plekje, zat ik eindelijk wel naar wens. Schouders minder trots, hoofd omlaag, ogen neergeslagen, ontspannen gezicht. Kortom: overgave. De goede houding werd beloond met een knuffel en heel even stonden de tranen in mijn ogen. Dit was wat ik weer even nodig had, even op mijn plekje voelen bij Hem. Verder hebben we heerlijk bijgekletst, koffie gedronken, gevuld speculaas gegeten (dat had Hij heel lief meegenomen) en later Sinterklaas gekeken. Heel gezellig met af en toe even laten merken wat mijn plekje is. De tijd vloog wederom weer voorbij dit keer. Echt veel te kort, maar wel weer even goed om te voelen dat het echt wel goed zit tussen ons. Natuurlijk nog even een heerlijke knuffel en zoen voordat Hij weer wegging, om met een zeer tevreden gevoel achter te blijven.
De twijfel is weg en is nu meer richting ‘ik zie wel hoe het loopt’ omgeslagen. Niet uit desinteresse, maar gewoon minder bang voor als het niet loopt zoals we willen. Want dat Hij me aanvoelt en dat Hij weet wat er in me omgaat, is ook vandaag weer even extra onderstreept. Zolang we blijven praten, zit het dus echt wel goed. Maar daden zijn zo anders dan woorden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten