Vandaag hebben we een heel prettig gesprek gehad, over onze driehoeksrelatie. Eindelijk een gesprek zonder ergernis of irritaties door één van ons, maar gewoon heel gelijkwaardig. Wat is ieders plek en hoe zien wij het, los van elkaar. Ik weet nu dat Hij vooral worstelt met hoe Hij onze D/s noemen kan. Is Hij iemand met twee vriendinnen of is Hij iemand met één vriendin en een sub/slavin? Geef het beestje een naampje zou je denken. We proefden samen in het gesprek al dat het beestje best een belangrijk naampje verdient. Want als ik Zijn vriendinnetje ben, heeft dat invloed op de invulling van onze D/s. Toch was ik vrij overtuigd dat ik niet 'zomaar' Zijn sub/slavin ben, het voelt als meer. Maar Zijn vriendinnetje ben ik eigenlijk ook niet, want daar doe je dingen mee in het dagelijks leven, zoals verjaardagen bezoeken en kerst vieren. Dat doen we niet en dus ben ik ook weer niet helemaal Zijn vriendinnetje. Wat dan wel? Ik heb er over zitten nadenken, op de terugweg. Ik vind het maar lastig. Ik voel me meer dan alleen maar Zijn sub/slavin. Onze relatie gaat verder dan BDSM, er ligt een bepaald soort verbondenheid naast. Alles wat we doen voelt vertrouwd en goed, alsof we elkaar al jaren kennen. Maar hoe noem je iemand met wie je veel deelt, een goede vriendin/vriend is en met wie je dan ook nog eens een D/s hebt?
Nu ik dit zo heb opgeschreven, merk ik dat mijn invulling ook iets verschoven is. Een paar maanden geleden had ik absoluut geen moeite met 'Meester' en 'slavin'. Hij heeft me nooit gedwongen het zo te gaan noemen, het voelde gewoon opeens zo. Nu schrijf ik het op en voelt het anders. Misschien hebben we eindelijk de vinger op de plek gelegd die bij mij voor onrust zorgt. Dat, omdat Hij mij Zijn vriendinnetje noemde, ook de relatie meer vanilla werd. De stap van meer controle werd even naar de achtergrond geschoven. Ik kreeg regelmatig het gevoel dat Hij dingen op de automatische piloot, en dus zonder gevoel, deed en/of zei. Maar misschien, omdat we nu weten dat het door dat naampje komt, gaat het veranderen?
Al met al is het in ieder geval een hele opluchting. Voor mijn gevoel hebben we eindelijk de vinger op dé plek gelegd die onrust veroorzaakte. Mijn ervaring is dan meestal dat zodra we het weten, we het ook gaan veranderen. Toch blij dat we het hierover gehad hebben en dat dat kon. Geeft maar weer aan dat ik meer ben dan alleen maar Zijn D/s-relatie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten